The Hobbit: An Unexpected Journey (2012)

Regisseur Peter Jackson keert met The Hobbit: An Unexpected Journey terug naar zijn geliefde Middelaarde. Maar bevat het oorspronkelijk voor kinderen bedoelde Hobbit-boek wel genoeg materiaal om zo’n negen uur durend epos te kunnen vullen?

Nee, natuurlijk niet, maar Jackson en consorten hebben lustig geknutseld en geleend uit ander Tolkien-materiaal zoals de Silmarillion-verhalen en wat achtergrondspul van The Lord of the Rings om het kleinschalige verhaal van de Hobbit aan te lengen en op te rekken. Iets wat wel merkbaar is aan het begin van An Unexpected Journey, want de dertien dwergen waar Bilbo mee op queeste moet, nemen flink de tijd om al boerend en zingend Bilbo te overtuigen om mee te gaan. Dat had best wat korter gekund, maar goed, ik als Middelaarde-fanboy kon me er niet aan storen. Ik ben al lang blij dat ik weer een paar uurtjes mag vertoeven in de prachtige groene heuvels en de woeste bergen van het fantasy-land en als het zootje ongeregeld eenmaal onderweg is komt toch het oude LotR-gevoel uiteindelijk weer bovendrijven.

Martin Freeman (niet te verwarren met Morgan Freeman, alhoewel dat stuntcasting van de bovenste orde zou zijn geweest) speelt de tegen wil en dank op avontuur gaande Bilbo overtuigend en het is natuurlijk weer fijn om oude bekenden als Gandalf de Grijze, opperelf Elrond, oppertovernaar Saruman en de schizofrene Gollum in actie te zien. De nieuwe castleden, waaronder het grootste deel van de dertien dwergen zijn, puur omdat het er zoveel zijn, wat minder boeiend, maar dat komt vast goed in de volgende twee delen als ze wat meer context krijgen. Er is al een hoop gezegd over het 48 fps-formaat waarin Jackson de film geschoten heeft – het zou extreem vermoeiend voor de ogen zijn en zo scherp zijn dat de er van de illusie van film weinig meer overblijft -, maar aangezien ik de film in ouderwetse normale framerate heb gezien, kan ik daar weinig over melden.

TH:AUJ lijdt wel onder het euvel waar elke prequel gebukt onder gaat. Omdat de kijker al lang weet hoe het hoofdpersoon Bilbo zal vergaan in de komende verhalen, ontbreekt het wel wat aan spanning. Iets waar de spectaculaire gevechten en prachtige beelden weinig aan kunnen veranderen.


"Omdat de kijker al lang weet hoe het hoofdpersoon Bilbo zal vergaan in de komende verhalen, ontbreekt het wel wat aan spanning."

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.