The Dark Knight Rises (2012)

Dat is natuurlijk niet niks. Eventjes een van de beste films van de afgelopen jaren opvolgen, en dat nog wel zonder dat je kunt rekenen op medewerking van de tragisch overleden hoofdrolspeler uit diezelfde film. Christopher Nolan zal best wel wat slapeloze nachten hebben gehad bij het maken van The Dark Knight Rises.

Het is ongeveer acht jaar na de gebeurtenissen uit The Dark Knight en de criminaliteit in Gotham staat op een waakvlammetje. Harvey Dent wordt geeërd met een jaarlijks terugkerende feestdag, Batman is met pensien en Bruce Wayne leeft als een soort Howard Hughes met een verrotte knie en een viezig baardje in zijn landhuis. Pas wanneer hij ‘overvallen’ wordt door cat burglar Selina Keyle (Anne Hathaway) en erachter komt dat een ondergronds terroristennetwerk geleid door psychopaat Bane zich tot een grote dreiging voor Gotham begint te ontwikkelen, schrikt hij wakker uit zijn winterslaap en trekt zijn zwarte pak met puntoortjes weer aan. Ook krijgt hij bezoek van de overenthousiaste politieagent John Blake (Joseph Gordon-Levitt) die eigenhandig heeft uitgevogeld dat Wayne Batman wel móet zijn.

Ik zal jullie niet verder vervelen met het plot, dat is namelijk zó vol dat ik het niet in een paar zinnetjes kan samenvatten. Dat is ook meteen mijn grootste probleem met TDKR. Nolan heeft ondanks een imposante speelduur van twee uur en drie kwartier, zo’n enorme berg hooi op zijn vork dat de film topzwaar wordt. Sommige verhaallijnen zijn nogal vergezocht en lijken alleen aanwezig te zijn om de hardcorefans te pleasen met dingen die ze herkennen uit de comics, iets wat Nolan misschien beter achterwege had kunnen laten, aangezien dit soort types toch nooit tevreden zijn. Aan de andere kant neemt hij weer zo veel vrijheid met de personages dat hij hiermee waarschijnlijk dezelfde nerds kneiterhard tegen de schenen schopt, dus dat snap ik niet helemaal. Het lijkt me waarschijnlijk dat de studio zich ermee bemoeid heeft. Iets wat ook het einde (wat ik niet zal verklappen, zo’n etter ben ik ook weer niet) verklaart, dat valt namelijk een beetje uit de toon.

Ondanks deze minpunten, valt er gelukkig ook heel veel te genieten. Christian Bale is meer in beeld als Wayne dan als Batman, maar doet dat wederom erg goed. Tom Hardy kan in de rol van Bane uiteraard de performance van Heath Ledger niet overtreffen – en dat hoeft ook niet – maar is zelfs verborgen onder een belachelijk masker en pratend als Sean Connery wiens mond dichtgetaped is, een engerd van formaat. Ik moest even wennen aan zijn gekke stemmetje, maar ach, Batman klinkt ook als een geit met astma, dus dan mag Bane ook raar praten. Ook de twee nieuwe personages Selina Kyle en John Blake zijn goede toevoegingen aan het Batman-film universum dankzij goed acteerwerk van de Anne Hathaway en Joseph Gordon-Levitt.

Waar derde delen van superheldenfilms vaak de plank misslaan, zoals Spider-Man 3 en X-Men The Last Stand, weet Nolan deze valkuil puur met spektakel te omzeilen en zijn Dark Knight trilogie op gepaste wijze af te sluiten.


"Ik moest even wennen aan zijn gekke stemmetje, maar ach, Batman klinkt ook als een geit met astma, dus dan mag Bane ook raar praten."

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.