Margin Call (2011)

‘Wees voorzichtig.’ Met die omineuze woorden overhandigt de net ontslagen Eric een usb-stick met berekeningen aan zijn collega Seth. Wanneer deze voormalige raketgeleerde de data grondig onderzocht heeft, blijkt dat Eric op een ramp van kolossale proporties is gestuit. De wereld van de snelle effectenhandelcowboys staat op het punt om compleet in te storten.

In het holst van de nacht worden alle hoge piefen van Seths effectenhandelkantoor bij elkaar getrommeld om de naderende crisis te bespreken. Wat er moet gebeuren is simpel, maar zal de markt voorgoed verpesten. Niet alleen voor henzelf maar de hele financiële wereld zal de consequenties van jarenlang té risicovol met andermans geld omgaan keihard teruggeserveerd krijgen.

De voormalig reclame- en documentaireregisseur J.C. Chandor heeft voor zijn debuutfilm een heel fijn ensemble bij elkaar gekregen. En voor een film met voornamelijk pratende hoofden is dat natuurlijk erg prettig. Eigenlijk zijn er geen zwakke castleden aan te wijzen, maar vooral Jeremy Irons en Kevin Spacey zijn erg goed op dreef. In hoeverre de film realistisch is, daar kan ik als leek weinig over zeggen, maar als slechts een fractie op waarheid berust, is dat al behoorlijk beangstigend. Gladde overbetaalde jongens en meisjes die roekeloos met absurde bedragen geld omgaan alsof ze een lullig spelletje aan het spelen zijn. Margin Call biedt dus een mooi inkijkje in de financiële crisis en is vele malen superieur aan de qua thema vergelijkbare maar behoorlijk mislukte tweede Wall Street film.


"Gladde overbetaalde jongens en meisjes die roekeloos met absurde bedragen geld omgaan alsof ze een lullig spelletje aan het spelen zijn."

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.