Hugo (2012)

Er is onder filmmakers bijkbaar een hoop nostalgie naar de begintijd van de film. Naast het Ocarwinnende The Artist heeft ook Martin Scorsese een ode aan deze glorieuze tijden van weleer gebracht.

Hugo Cabret is een twaalfjarige wees die na het mysterieuze overlijden van zijn vader in het grootste treinstation van Parijs woont. Officieel om er samen met zijn alcoholistische oom voor te zorgen dat alle klokken op tijd lopen, maar zijn oom is ook inmiddels verdwenen dus hij staat er moederziel alleen voor. Hugo’s vader was klokmaker en aangezien hij heel wat van dat talent heeft overgeërfd, probeert hij hier en daar allerlei onderdelen bij elkaar sprokkelend, diens project af te maken. Het gaat om een zeer geavanceerde automaton – een soort ouderwetse robot – die kan schrijven. Maar zijn project loopt de nodige averij op wanneer hij het aan de stok krijgt met boze buurman George (Ben Kingsley) en hij zijn notitieboekje met aantekeningen over de automaton aan hem verliest. Samen met Georges aangenomen dochter Isabelle (Chloe Moretz) gaat hij op avontuur om zijn notitieboek terug te krijgen en het verband tussen de automaton, George en zijn vader te ontrafelen.

Aan het vakmanschap van Hugo valt weinig af te dingen. De film ziet er prachtig uit en zelfs de 3d is van hoog niveau. Van oude meester Scorsese had ik ook niet anders verwacht, maar toch raakte de film me totaal niet. Ik zat regelmatig op de klok te kijken en dat kan, ondanks dat het een film over klokken is vast niet de bedoeling zijn. Ik had ook regelmatig het idee dat ik naar een veramerikaniseerde Jean-Pierre Jeunet-film zat te kijken. Mijn smaak is het dus niet, maar gezien de vele oscarnominaties ben ik in de minderheid.


"Aan het vakmanschap van Hugo valt weinig af te dingen. De film ziet er prachtig uit en zelfs de 3d is van hoog niveau, maar toch raakte de film me totaal niet."

2 gedachten over “Hugo (2012)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.