Korn – Path of Totality (2011)

Soms gaan twee smaken die los van elkaar heel lekker zijn, ook goed samen. Dan ontstaat er een hemelse symfonie van smaken die meer is dan de som der delen. In het geval van Korn en dubstep is het alsof je diarree en kots in een blender stopt.

Ooit waren ze koplopers in het inmiddels zwaar achterhaalde nu-metal-genre, maar de heren van Korn proberen nu angstvallig het wiel opnieuw uit te vinden. Ze doen dat door hun nummers door een ploegje dubstep producers te laten verkrachten met een wanstaltig resultaat tot gevolg, maar niet eens om de meest voor de hand liggende reden. Muzikaal gezien kan er weinig meer verpest worden aan de Korn-brouwsels en wanneer bijvoorbeeld dubstep kroonprins Skrillex zijn kermis-house op de nummers loslaat komt dat het resultaat alleen maar ten goede. Nee, het grootste probleem is zanger Johnathan Davis die met zijn voorspelbare zanglijntjes en zielige teksten nog steeds doet alsof hij op high school zit en gepest wordt door de hufterige bullies. Beetje sneu voor een man van middelbare leeftijd. Maar goed, wie weet zit er nog een verstokte Korn-fan op deze shit te wachten, maar ik word er alleen maar verdrietig van.


"Wanneer dubstep kroonprins Skrillex zijn kermis-house op de nummers loslaat komt dat het resultaat alleen maar ten goede."

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.