The Descendants (2012)

Matt King (George Clooney) lijkt een geweldig leven te leiden op het paradijselijke Hawaii. Hij is advocaat, heeft een leuke vrouw, twee leuke dochters en een leuke bankrekening. Leuk leuk leuk. Totdat zijn vrouw Elizabeth uit een speedboat valt en in een uitzichtloze coma raakt.

Net wanneer besloten is de stekker eruit te trekken komt Matt erachter dat vrouwlief er zo haar eigen opvattingen over de huwelijkse trouw op nahield. Zijn dochter Alexandra kan hem enkel vertellen wat zijn haarkleur is en waar hij woont, maar Matt vindt na wat rondvragen uit wie de man is met wie zijn vrouw vreemdging. Het blijkt te gaan om makelaar Brian Speer (Matthew Lillard). Gewapend met deze summiere informatie gaat Matt samen met Alexandra en zijn al even onhandelbare jongste dochter Scottie op zoek naar hem. En dan heeft Matt het ook nog te stellen met zijn ontelbare neven voor wie hij een trust beheert over een zeer waardevol stuk land dat de King-familie al jaren in bezit heeft. Het zal echter verkocht moeten worden omdat de Hawaiiaanse wet voorschrijft dat overgeërfd land niet langer meer zomaar in bezit van deze adellijke families mag blijven. Als de King-familie slim verkoopt kan dat zomaar honderden miljoenen opleveren. Alsof hij nog niet genoeg aan zijn hoofd heeft, mag Matt deze transactie leiden.

We hebben na het geniale Sideways uit 2004 even moeten wachten op een nieuwe film van regisseur Alexander Payne. Hij had het druk met tv-series als Hung en allerhande productiewerk, maar het geduld is het absoluut waard geweest. Op papier had het script van The Descendants een melodramatische draak van een film op kunnen leveren, maar Payne heeft elk karakter zoveel bagage meegegeven dat zelfs de minder voor de hand liggende personages, zoals Sid bijvoorbeeld, het niet al te snuggere vriendje van Alexandra, verrassend veel diepte mee hebben gekregen. Wat ook meehelpt is de geweldige cast. Clooney is natuurlijk altijd goed, maar hier zien we een wat minder bekende kant van hem. Zijn Matt King is onzeker en twijfelt over zijn rol als ouder – hij noemt zichzelf ook de ‘back-up parent’ – en hij probeert om te gaan met zijn verdriet enerzijds en de frustratie en woede over Elizabeths ontrouw anderzijds. Ook de rol van zijn puberende dochter Alexandra wordt goed ingevuld door de voor mij volslagen onbekende Shailene Woodley. Een belofte voor de toekomst. En als Payne dan zelfs uit Matthew Lillard (Scream, Scooby Doo) een goed optreden weet te pulken kan de film helemaal niet meer stuk. Ik hoop alleen wel dat hij ons niet weer zeven jaar laat wachten op zijn volgende film.


"Op papier had het script van The Descendants een melodramatische draak van een film op kunnen leveren."

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.