Final Destination 5 (2011)

De Final Destination-formule is bekend. Iemand heeft een visioen van een gruwelijk ongeval met vele doden en weet zijn eigen dood en die van wat anderen te omzeilen. Maar met de dood valt niet te spotten en op inventieve wijze krijgt Magere Hein tóch zijn zin. Is dat vijf delen lang leuk? Niet altijd, maar dit meest recente deel is best wel vermakelijk.

Ditmaal is een spectaculair in beeld gebracht instorting van een kolossale hangbrug het bloederige decor des onheils. Een overijverige wegwerker gecombineerd met een plotseling opkomende wind resulteert in een flink aantal slachtoffers waaronder een bus gevuld met mensen die gezellig met hun bedrijf op team-building zouden gaan. Een van hen krijgt het welbekende visioen en weet zo een aantal mensen van de brug af te krijgen voordat deze als een mikadospelletje in elkaar lazert.

Het gaat in de Final Destination films al lang niet meer om de karakters, maar om hoe ze uiteindelijk het lootje leggen. Hoe bloederiger hoe beter. En dat is in dit vijfde deel dik in orde, lichaamsdelen, oogballen, en goed gevulde bloedemmers worden in 3d naar de kijker toegeworpen. Het acteerwerk is naast bekende koppen van Candyman Tony Todd en Anchorman David Koechner afkomstig van een stel nono´s waaronder jonge versies van Tom Cruise, Brandon Fraser en Uma Thurman, dus niet echt om over naar huis te schrijven. Maar het doet er niet toe, want het enige wat we willen zien is op welke creatieve wijze de dood ze uiteindelijk te pakken krijgt. En dat de film aan het einde nog een leuke verrassing in petto heeft die de hele perceptie van dit vijfde deel doet veranderen is dan alleen maar leuk meegenomen.


"Het enige wat we willen zien is op welke creatieve wijze de dood ze uiteindelijk te pakken krijgt."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.