Rise of the Planet of the Apes (2011)

Het leek me een wat onzinnig idee om een prequel te maken voor een franchise die na een mislukte reboot door Tim Burton halfdood achterbleef. Maar toen ik hoorde dat de special effects-genieën van WETA en Andy ‘Gollum’ Serkis zich ermee gingen bemoeien begon ik voorzichtig wat hoop te krijgen.

Rise of the Planet of the Apes laat ons zien hoe onze planeet kon veranderen in die door intelligente mensapen beheerste wereld waar Charles Heston terechtkwam in de film uit 1968. Het begon allemaal bij de briljante wetenschapper Will Rodman (James Franco) die bezig is een geneesmiddel tegen Alzheimer te ontwikkelen. Begrijpelijk want thuis verzorgt hij zelf zijn vader (John Lithgow) die lijdt aan deze vreselijke ziekte. Wanneer een van zijn testchimpansees, liefkozend Bright Eyes genoemd, verhoogde intelligentie begint te vertonen lijkt een doorbraak zeer dichtbij te zijn, maar door een mislukte presentatie waarbij Bright Eyes bijna ontsnapt en wordt afgeknald door een overijverige security guard komt Wills project tot een vroegtijdige stop. Het blijkt echter dat Bright Eyes bizarre gedrag te verklaren is door een klein hoopje pluizige schattigheid, ze probeerde dus alleen maar haar vers gebaarde baby te beschermen. Will smokkelt de chimpansee mee naar huis en al gauw blijkt dat de inmiddels door Wills vader Caesar gedoopte aap ook wat van moeders intelligentie heeft meegekregen. Maar Will is geen Michael Jackson en Caesar is geen Bubbles dus wanneer Caesar volwassen is en hij de buurman op brute wijze duidelijk heeft gemaakt dat je niet moet fucken met zijn familie, wordt hij overgeplaatst naar een opvanghuis voor in beslag genomen apen. Onder leiding van gevangenisbewaarder Brian Cox en zijn sadistische zoontje Draco Malfoy is het meer Alcatraz dan de Apenheul, dus Caesar moet zijn megabrein gebruiken om de apen voor zijn karretje te spannen en te kunnen ontsnappen.

Ik had het dus niet verwacht, maar ROTPOTA is een behoorlijk fijne film geworden. De apen zijn erg goed gemaakt door WETA en het grappige is dat je Andy Serkis af en toe herkent in Caesars bewegingen. Serkis is natuurlijk ook al lang geen onbekende meer met het hele motion capture proces en kan na Gollum en King Kong ook Caesar op zijn digitale cv schrijven. Maar ook de andere apen zijn magnifieke creaties met de slimme orang oetan Maurice, de gorilla Buck en de verknipte laboratorium-bonobo Koba als uitschieters. Naast al dit computergeweld kunnen de menselijke acteurs eigenlijk alleen maar tegenvallen en er is zelfs voor Oscar-kandidaat James Franco weinig eer te behalen aan zijn rol. Freida Pinto (Slumdog Millionaire) is in haar rol als vriendin van Will zelfs bijna overbodig te noemen. Maar het gaat natuurlijk om de avonturen van de apen en dat aspect van de film is goed geslaagd. Ze hebben allemaal een eigen karakter en ondanks dat ze nooit helemaal fotorealistisch worden, vergeet je op een gegeven moment dat je naar levenloze pixels zit te kijken. En wanneer de apen de Golden Gate Brug bestormen en een veldslag met de poltie onvermijdelijk is kun je als kijker alleen maar partij trekken voor de primaten en hard juichen als er weer zo’n menselijke politiehufter over het randje van de brug gekieperd wordt.

Het einde van de film is wel erg plotseling maar laat genoeg ruimte voor een sequel. Regisseur Rupert Wyatt (regisseerde eerder The Escapist – ook een aanrader!) heeft al verklaard dat hij de film altijd al zag als eerste deel van een hele reeks dus gezien het financiele succes van de film zullen die ook wel snel volgen. Als hij de kwaliteit van het eerste deel kan vasthouden zal dat ongetwijfeld weer veel spektakel opleveren. Ik ben benieuwd.


"Je kunt als kijker alleen maar partij trekken voor de primaten en hard juichen als er weer zo'n politiehufter over het randje van de brug gekieperd wordt."

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.