Limp Bizkit – Gold Cobra (2011)

Ach gossie, Fred Durst heeft een nieuw plaatje. Ik had niet eens door dat hij een tijdje weg was, maar nu is hij er weer met zijn rapmetal-collectief Limp Bizkit. Gold Cobra heet het nieuwe werkstuk en het is alsof de tijd stil heeft gestaan.

Dit klinkt sarcastisch (goed zo, je hebt het door), maar (ik schaam me nergens voor) ik vind Limp Bizkit altijd wel aandoenlijk. Het lullige is dat de band eigenlijk bestaat uit heel goede strakke muzikanten, maar door Dursts slappe raps wordt het eindresultaat toch altijd een beetje sneu. Toch heb ik wel moeten lachen om Gold Cobra, Durst was natuurlijk al nooit een geniale poëet maar wat hij hier uit zijn pen tovert is zelfs voor hem banaal. Shotgun, Douchebag, en Get a Life zijn zomaar wat titels die de lading precies dekken. Schattig. Weg/toch-niet-weg gitarist Wes Borland schudt de aanstekelijke riffs blijkbaar moeiteloos uit zijn mouw, want ik betrapte mezelf toch op lichtjes met het hoofd meeknikken op de nummers. Ik kan Gold Cobra met de beste wil van de wereld dus geen ‘goede’ plaat noemen, maar het is wel een grappige trip down memory lane.


"Durst was natuurlijk al nooit een geniale poëet maar wat hij hier uit zijn pen tovert is zelfs voor hem banaal."

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.