Horrible Bosses (2011)

Iedereen heeft er wel eens een gehad. Zo een die je het liefst een enorme gekookte worst in zijn strot zou duwen zodat je zijn belachelijke geitenlachje nooit meer hoeft te horen. Een baas uit de hel. En toch pik je het want de hufter betaalt elke maand je salaris, tsja. De drie hoofdpersonen uit Horrible Bosses kunnen er ook over meepraten.

Nick (Jason Bateman) wordt dwarsgezeten door zijn baas Dave (Kevin Spacey) die er een sport van heeft gemaakt om zijn onderknuppel het leven zo zuur mogelijk te maken, maar hij slikt het want na acht jaar lijden zou er toch een promotie in moeten zitten, of niet? En Dale (Charlie Day van It’s Always Sunny in Philadelphia) dan, die wordt elke dag half aangerand door zijn nymfomane bazin Julia (Jennifer Aniston). Zijn vrienden zien het probleem niet echt, maar Dale zit zo niet in elkaar, hij wil alleen zijn aanstaande bruid Stacy en de avances van Julia worden met de dag heftiger, obscener en ongewenster. Alleen de baas van Kurt (Jason Sudeikis) is een toffe peer, maar die krijgt een hartaanval waardoor hij plotseling diens cokesnuivende zoon Bobby (Collin Farrell) boven zich heeft. Ontslag nemen is in het economsiche klimaat onmogelijk dus ze besluiten om hun bazen om te laten leggen, maar waar vind je zo gauw een hitman? In een ghettobar vol afro-americans natuurlijk, heel politiek incorrect, maar wel doeltreffend want ze treffen daar murder-consultant ‘Motherfucker’ Jones (Jamie Foxx) die ze aanraadt om elkaars bazen om te leggen. Geînspireerd door Hitchcocks Strangers on a Train (of het al even fantastische Throw Momma From The Train). Zo heeft niemand een motief voor de moord op de ander zijn baas. Heel slim gevonden, maar door het geklungel van het drietal wordt het natuurlijk een grote chaos.

Horrible Bosses had een heel flauwe voorspelbare komedie kunnen worden, maar is gelukkig erg grappig uitgevallen. Bateman en Sudeikis zijn min of meer hetzelfde als ze altijd zijn, maar de miniscule Charlie Day in zijn eerste grote filmrol is de grote verrassing. Balancerend tussen hysterie en totale onnozelheid heeft hij in elke scène de lachers op zijn hand. Maar ook de hufters van bazen zijn erg leuk. Collin Farrell getooid met een schitterende comb-over is hilarisch in zijn permanente doorgesnoven opgefoktheid. Jennifer Aniston als de sexy tandarts Julia (zou Brad Pitt al spijt hebben? Jennifer is een stuk beter uit de strijd tegen ouderdom aan het komen dan Angelina) mag de meest ranzige dingen uitkramen. Maar Kevin Spacey is de Satan zelf als Dave Harken. Deze strak in het pak gestoken en ziekelijk jaloerse naarling is simpelweg ‘pure evil’. Laat dat maar aan Spacey over.

Regisseur Seth Gordon maakte eerder de geweldige documentaire The King of Kong: A Fistful of Quarters over de keiharde strijd tussen proffesionele Donkey Kong spelers, die hij nu als fictie gaat verfilmen. Het wat minder geslaagde Vince Vaughn vehikel Four Christmases was hopelijk een tijdelijke inzinking, maar met Horrible Bosses is hij weer op de goede weg.


"Kevin Spacey is de Satan zelf als Dave Harken. Deze strak in het pak gestoken en ziekelijk jaloerse naarling is simpelweg 'pure evil'."

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.