127 Hours (2010)

127 Hours is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van thrillseeker Aron Ralston. Hij kwam in 2003 vast te zitten in een kloof, zijn arm onwrikbaar vastgeklemd tussen een steen en de wand. Dat hij het überhaupt kan navertellen mag dus wel een klein wonder genoemd worden. Een fantastisch verhaal natuurlijk, maar zit er een goede film in?

Jazeker! Regisseur Danny Boyle is natuurlijk ook niet de minste en nadat hij ons eerder de wondere wereld van de Indiase sloppenwijken liet zien met Slumdog Millionaire, brengt hij ons met 127 Hours naar de wanhopige situatie waarin onze hoofdpersoon verzeild is geraakt. We zien hoe hij eerst nog probeert los te komen door met zijn handige multitool brokjes van de steen af te pulken en hoe hij met zijn klimmerstouwen een soort van hefboom probeert te maken, maar het mag allemaal niet baten. Hij rantsoeneert zijn voedsel en drinkwater en probeert niet gek te worden. Uitendelijk overweegt hij ook drastischere maatregelen, maar ja, probeer maar eens fatsoenlijk je arm af te snijden met een lullig bot mesje, dat werkt niet zo lekker.

127 Hours is geen film die je echt makkelijk wegkijkt, natuurlijk is het fijn te weten dat Aron los weet te komen en dat hij blij mag zijn dat hij het overleefd heeft, de cruciale amputatiescène is zelfs voor een doorgewinterde horrorfan behoorlijk pittig. Gelukkig heeft Danny Boyle in James Franco een geweldige hoofdrolspeler gevonden, we zitten toch anderhalf uur met hem opgesloten in een kloof. Ik was al fan sinds Freaks and Geeks, en ook hier zet hij ondanks de beperkte ruimte van de rotswanden een boeiende hoofdpersoon neer met wie het niet moeilijk is om mee te leven. Het is ook door Boyles vakkundigheid dat de film nergens saai wordt, Aron slaat door het gebrek aan water en door de uitputting flink aan het hallucineren en die kleurrijke scènes bieden mooi tegenwicht aan de grauwe realiteit. Wanneer Ralston dan eindelijk los weet te komen en door een helicopter wordt weggevoerd kan ook de kijker opgelucht ademhalen. Pfoei, ook weer overleefd! Het is dus geen film die je voor de lol nog eens opzet, wel een die je gezien moet hebben.


"Probeer maar eens fatsoenlijk je arm af te snijden met een lullig bot mesje, dat werkt niet zo lekker."

Eén gedachte over “127 Hours (2010)

  • maart 6, 2011 om 14:33
    Permalink

    Ik dacht altijd dat ik de enige was die Freaks and geeks had gezien en ik was ook al meteen gecharmeerd van James franco. En als ze nu dan allemaal zeggen wat een fantastische acteur en ontdekking hij is denk ik altijd, fuck you hij gaat al zo lang mee!
    Maar wederom een goeie review..

    Beantwoorden

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.