Inception (2010)

Christopher Nolan is er een. Een echte. Een genie, het hoge g-woord is er uit. Tot nu toe heeft hij nog geen slechte, middelmatige of zelfs maar een film die alleen het predikaat ‘goed’ mocht dragen afgeleverd. Mijn verwachtingen waren dus zacht gezegd een tikkeltje hoog wat betreft zijn nieuwste, Inception. En GODNONDEALLEJEZUS! hij stelt me niet teleur.

Het verhaal van Inception is een stukker minder ingewikkeld dan je op het eerste gezicht zou denken. Dom Cobb (Leonardo DiCaprio) is gespecialiseerd in een bijzonder soort bedrijfsspionage genaamd ‘extraction’. Als je lekker ligt te slapen breekt hij in in je dromen en steelt samen met zijn team je diepste geheimen. Omgekeerd is ook mogelijk, het planten van een idee in iemands brein, het zogenaamde ‘inception’. Voor dit laatste wordt Cobb ingehuurd door de gehaaide zakenman Saito (Ken Watanabe) die de zoon van zijn concurrent wil laten denken dat hij het bedrijf van zijn vader op moet splitsen. Geen makkelijke opgave aangezien het slachtoffer (Cillian Murphy) moet denken dat het allemaal zijn eigen oorspronkelijke idee is, zodra zijn geest onraad ruikt, gaan alle ingebouwde zelfverdedigingsmechanismen in overdrive en worden de onuitgenodigde droomlifters hardhandig aangepakt. Dat Cobb met zijn enorme rugtas aan psychologische problemen zelf ook niet de meest betrouwbare teamleider is, maakt de operatie er ook niet echt simpeler op.

Dat dit allemaal zo logisch overkomt is mede te danken aan het vernuftig verzonnen personage Ariadne (Ellen Page) die als nieuwste aanwinst van het team verantwoordelijk is voor de architectuur van de droom en dus net als de kijker netjes alle regels uitgelegd krijgt. Het is bijvoorbeeld ook mogelijk een droom in een droom in te gaan. En zelfs nog dieper naar droom in droom in droom. Alle verschillende droomlagen hebben invloed op de omstandigheden op het dieper liggende niveau van de volgende droom. Ook de tijd loopt in elke laag trager dan die daarvoor, waardoor prachtige surrealistische scènes door tovenaar Nolan uit zijn hoge hoed gegoocheld kunnen worden. Hij weet inmiddels wel wat er voor 200 miljoen te koop is aan special effects.

Het mooie van Inception is echter dat het hele plaatje klopt. Een sterk, interessant verhaal, de al eerder genoemde visuele eye-candy, en  uiteraard ook de fantastische cast. In Bronson was hij al geweldig, en ook hier spat Tom Hardy als de flamboyante Mr. Eames van het doek. Ook Joseph Gordon-Levitt laat weer zien dat hij het lullige jongetje uit 3rd Rock from the Sun al eeuwen geleden ontgroeid is. Ellen Page en Cillian Murphy zijn zoals we van ze gewend zijn weer gewoon goed en ook Ken Watanabe weet sympathie voor zijn personage op te wekken en is niet zomaar de standaard hebberige megalomaan. Enig minuscule minpuntje is misschien Leonardo DiCaprio die een vergelijkbaar gebroken personage als in Shutter Island speelt. Maar ach, daar is hij wel weer heel erg goed in, dus dat kan eigenlijk ook geen kritiek genoemd worden en is hem vergeven.

Ik heb dus eigenlijk niets te zeuren. Inception maakt alle hype waar. Gaat Dat Zien!


"Nolan tovert prachtige surrealistische scènes uit zijn hoge hoed. Hij weet inmiddels wel wat er voor 200 miljoen te koop is aan special effects."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.