Before I Fall (2017)

Door Crapcorner Kees op 30/04/2017 in Reviews
Tags:

Before I Fall is een onzalige kruisbestuiving van Groundhog Day en Mean Girls. Op papier (het is blijkbaar een boekverfiming) al een debiele combi, als film al helemaal geen succes.

Samantha (Zoey Deutch) is een puber als zoveel andere, behalve dan dat ze op een keer wakker wordt en dezelfde dag steeds opnieuw moet beleven. Het is Valentijnsdag en ze heeft besloten dat het maar uit moet zijn met het als maagd door het leven moeten gaan. Rob – haar flapdrol van een vriendje – heeft de eer om dit te bewerkstelligen, maar de grote dag loopt totaal niet zaols ze gepland heeft. Op het feestje van haar jeugdvriend Kent zuipt vriendlief zich nog net niet in coma en tot overmaat van ramp komt ook pispaaltje Juliet de feestelijkheden verstoren. Onderweg naar huis crasht de auto waarin Samantha samen met haar bff’s zit. Dood? Of niet? Nee hoor. En dan, zoals de Teletubbies zouden zeggen: ‘Nog een keer! Nog een keer!’ De wekker gaat, het is opnieuw Valentijnsdag…

Als dit al vervelend was om te lezen, het was nóg vervelender om te schrijven, en nog veel vervelender om te zien. Waar in Groundhog Day de perikelen van Bill Murray om te dealen met de dagelijkse terugkerende situaties en personen supergrappig waren, is er in Before I Fall voor gekozen om er een vreselijk moralistische saus overheen te plempen. Samantha heeft namelijk een les te leren. Je moet lief zijn voor iedereen, dus ook voor de gekkies die je normaal gesproken collectief uitlacht. Foei Samantha! Pesten mag niet! En het erge is dat ik na het zien van de film niet eens snap waarom ze dit vreselijke lot verdient. Haar beste vriendin Lindsey is namelijk tien keer erger, wat een vuil sekreet is dat zeg. Maar nee, om onduidelijke redenen ondergaat alleen Samantha deze specifieke marteling.

Zoals het een goede schijtfilm betaamt heeft Before I Fall ook een van de meest verschrikkelijke soundtracks die er ooit onder een film gezet zijn. Ik weet zelf ook wel dat ik absoluut de doelgroep niet ben, maar ik kan me niet voorstellen dat er ook maar íemand blij wordt van wat er hier voor sonische diarree voorbijkomt.

Comments are closed.

"Als dit al vervelend was om te lezen, het was nóg vervelender om te schrijven, en nog veel vervelender om te zien."