Split (2017)

Door Crapcorner Kees op 08/02/2017 in Reviews
Tags: ,

Kevin is niet zoals iedereen. Kevin heeft namelijk 23 persoonlijkheden. Wanneer types als de flamboyante modefreak Barry of de slissende 9-jarige Hedwig ‘in het licht’ staan is er niets aan de hand, maar wanneer alters als Dennis of de enge Patricia in controle zijn, kunnen er zomaar heel vreemde dingen gebeuren. Zo zitten er plotsklaps drie ontvoerde meisjes opgesloten in zijn woning.

De drie moeten als offer gaan dienen voor de komst van een nog onbekende nieuwe 24e persoonlijkheid: Het Beest. Zo’n naam voorspelt weinig gezelligs. Wanneer de tieners Claire, Marcia en Casey de ergste schrik van de ontvoering enigszins verwerkt hebben, zitten ze niet bij de pakken neer maar gaan meteen tot actie over. Ze hebben al snel door dat er iets niet helemaal tof is in de bovenkamer van hun ontvoerder. De bizarre persoonlijkheidswisselingen die hij constant ondergaat wekken eerst vooral een groot what-the-fuck-gevoel op, maar ze snappen ook dat ze hier gebruik van kunnen maken om te ontsnappen.

Een nieuwe Shyamalan-film was een paar jaar geleden geen reden voor feestvreugde, hij was na Signs het spoor behoorlijk bijster, maar zat met The Visit van vorig jaar weer op de goede weg. Met het spannende Split zet hij die stijgende lijn weer verder voort.
James McAvoy heeft waarschijnlijk de tijd van zijn leven gehad met het spelen van Kevin. Hoe vaak kun je je als acteur immers zó uitleven? Met zijn kaalgeschoren hoofd en uitgebreide arsenaal aan maniertjes geeft hij alle persoonlijkheden een geheel eigen karakter. Subtiel en over the top tegelijk. Grappig, intimiderend, creepy, hij schudt het zo uit zijn mouw. Ana Taylor-Joy (The Witch) houdt zich naast dit acteergeweld van McAvoy ook erg goed staande als de dwarse maar doortastende Casey. Deze dame is misschien wat minder gecompliceerd dan Kevin, maar heeft ook nogal wat bagage. Iets wat ze knap uitbeeldt.

De film draait al weer een tijdje dus ik kan met gerust hart spoiler-gebied invaren: Shyamalan staat bekend om zijn twist-eindes, en ook Split heeft een verrassing in petto. In dit geval is het niet zozeer een twist die een andere betekenis aan al het voorafgaande geeft, maar eerder een onthulling die de film in een andere context plaatst. De kale acteur die in de laatste scène opduikt maakt duidelijk dat we hier te maken hebben met een heus Shared Cinematic Shyamalan universe. Geniaal gevonden en achteraf gezien geeft hij tijdens de film genoeg hints, maar echt aankomen zag ik het dus niet.

Split is gelukkig een groot succes, wat een verdere uitbreiding van deze wereld weer een stapje dichterbij brengt, en daar ben ik blij om, want een Shyamalan die in vorm is mag van mij nog wel meer films als deze maken.

Comments are closed.

"James McAvoy heeft waarschijnlijk de tijd van zijn leven gehad met het spelen van Kevin. Hoe vaak kun je je als acteur immers zó uitleven?"