Grimsby (2016)

Sacha Baron Cohen mag graag shockeren. Met Ali G. en Borat kon hij zich als totale nitwit uitleven op nietsvermoedende rednecks en andere idioten, maar dat truukje is inmiddels wel uitgewerkt. In Grimsby speelt hij de al net zo onnozele Engelse hooligan Nobby die zijn lang geleden verdwenen broer Sebastian terugvindt. Klein probleempje, broerlief (Mark Strong) is een geheim agent die absoluut niet zit te wachten op bemoeienis van zijn debiele broer.

Het marketing-team van Grimsby heeft een goede publiciteitsstunt verzonnen om de film te promoten. In verschillende late-night shows werd de meest ranzige scene uit de film vertoond, alleen werd niet het beeld zelf uitgezonden, maar de reacties van het publiek. Lachen, gieren, brullen dus. Toegegeven, die scène valt niet tegen en is ontzettend goor. Grappig dus, maar om te zeggen dat ik nonstop krom heb gelegen met pijn in de dijen van het kletsen? Dat ook weer niet. Sacha Baron Cohen heeft hier maar één modus en dat is dom en lomp. Dat levert in combinatie met Mark Strongs rechtlijnige karakter wel wat komische momenten op, maar de spionnenparodie is als genre al zo uitgemolken en cliché dat dát niet genoeg is. En dan hebben de makers de film ook nog eens onnodig verzwaard met zoetsappige flashbacks en een dik aangezette moraal. Regisseur Louis Leterrier (Unleashed, The Incredible Hulk) heeft in het verleden al laten zien goed met actie om te kunnen gaan en ook hier is dat prima in orde. De als een first-person shooter gefilmde vechtscènes zijn spectaculair, maar voegen eigenlijk maar weinig toe aan het geheel en voelen meer aan als een gimmick.


"De makers hebben de film ook nog eens onnodig verzwaard met zoetsappige flashbacks en een dik aangezette moraal"

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.