Fantastic Four (2015)

Regisseur Josh Trank doet huilie huilie op Twitter: De Fantastic Four die filmmaatschappij Fox nu uitbrengt is een door middel van reshoots en scriptwijzigingen verminkte versie van zijn visie. Hij wist snel zijn tweet, maar het leed is al geleden. Het huwelijk tussen Trank en Fox was duidelijk niet gelukkig.

Er doen echter nog meer wilde verhalen de rondte over Tranks wangedrag op de set. Hij zou regelmatig onder invloed zijn komen opdagen en Kate Mara – een actrice die hij niet in de cast had willen hebben, maar hem door Fox opgedrongen zou zijn – allesbehalve vriendelijk behandeld hebben. Hoeveel van deze verhalen op waarheid berusten zullen we naar alle waarschijnlijkheid nooit weten, maar echt gunstig voor de kwaliteit van de film zijn deze factoren natuurlijk niet.

Aanvankelijk is er nog weinig te merken van de strubbelingen tijdens de productie, Fantastic Four begint als een wat meer in realiteit gegronde reboot waarin Trank ruim de tijd neemt om de karakters op te bouwen. Reed Richards (Miles Teller) is een superslimme nerd die samen met zijn maatje Ben Grimm (Jamie Bell) bezig is een transporter uit te vinden. Zijn semi succesvolle experimenten worden opgemerkt door de briljante wetenschapper Franklin Storm (Reg E. Cathey oftewel Sparerib Freddie uit House of Cards) en Reed mag samen met Storms kinderen Sue (Kate Mara) en Johnny (Michael B. Jordan) en de recalcitrante whizzkid Victor von Doom (Toby Kebbell) werken aan een interdimensionele transporter.

So far, so good. De film is wat traag, maar de cast is oké dus het is al met al best kijkbaar. Het gaat echter goed mis op ongeveer de helft van de speeltijd. Vanaf dit punt verandert de film van science fiction in een dertien in een dozijn cgi actiespektakel met een onlogische en afgeraffelde ontknoping. Een duidelijk gevalletje van studio-inmenging dus. Laten we hopen dat Tranks zo alleraardigst met Chronicle begonnen carrière door dit akkefietje niet helemaal piepend en knarsend tot stilstand is gekomen, want hij mag dan een opvliegend en lastig mannetje zijn, de beste stukken uit de film komen wel mooi bij hem vandaan.


"Vanaf dit punt verandert de film van science fiction in een dertien in een dozijn cgi actiespektakel met een onlogische en afgeraffelde ontknoping."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.