Terminator: Genisys (2015)

De Terminator-franchise begint met Terminator: Genisys aardig op zelfparodie te lijken en de enige die dat doorheeft is Arnold Schwarzenegger. De ooit zo gevaarlijke T-800 robot is superknuffelbaar en lollig.

Het verhaal van Genisys is een door elkaar gehusselde brei van plukjes Terminator 1 en 2, met hier en daar een hippe update. Het grote kwade Skynet is in deze film namelijk een… app genaamd Genisys! Tsja. Oké, het script zuigt dus, maar hoe brengt bijvoorbeeld de cast het er vanaf? Wederom zou ik hier een welgemeend ‘Tsja’ erin kunnen gooien, want Emilia en Jason Clarke (vast geen familie) als respectievelijk John en Sarah Connor doen wel hun best, maar de beroerde dialogen die ze uit hun mond moeten krijgen (vooral John Connor blijft maar slap ouwehoeren), daar valt weinig eer aan te behalen. De wereldwijde haat die acteur Jai Courtney zo vaak te verduren krijgt is hier niet helemaal terecht, want hij is niet slecht als Kyle Reese, alleen totaal anders dan de versie van Michael Biehn uit Terminator 1. De chemie tussen hem en zijn love-interest Emilia Clarke is echter non-existent.
Zoals gezegd heeft Arnold nog het meeste lol in zijn vertolking van de door Sarah Connor liefkozend ‘Pops’ genoemde robot. Al grijnzend, mopperend en vechtend heeft hij de tijd van zijn leven. Ook de altijd goede J.K. Simmons brengt de nodige luchtigheid in de bloedserieuze SF-nonsens. Hij speelt een politieagent die ooit in aanraking kwam met de tijdreizende killer-robots en het zowaar kan navertellen, maar niemand gelooft hem.

Ondanks de opeenhoping van bizarre script- en castingkeuzes heeft Genisys me ergens toch wel vermaakt, waarschijnlijk door keihard te mikken op mijn nostalgiespieren. Ik ben daar blijkbaar gevoelig voor. Goed om te weten.


"John Connor blijft maar slap ouwehoeren"

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.