Foxcatcher (2014)

Het kan verkeren. Zo win je als worstelaar nog Olympisch goud, een paar jaar later sta je voor 20 schamele dollars een motivatiespeech te houden voor zwaar ongeinteresseerde pubers. Niet vreemd dus dat Mark Schultz (Channing Tatum) graag ingaat op het aanbod van de exorbitant rijke John Du Pont (Steve Carell) om in diens team te gaan trainen voor de volgende Spelen.

Maar die John, dat is wel een beetje een rare. Naast vogelaar en filantroop ziet hij zichzelf ook als een geniale worstelcoach die zelf graag ook een robbertje mee mag vechten met de uit de kluiten gewassen manspersonen in het strakke spandex. Toch is hij niet onsuccesvol en Mark weet ook zijn oudere broer Dave (Mark Ruffalo) over te halen om mee te trainen in Du Ponts Foxcatcher-team.

Er is al veel gezegd over de nepneus van Steve Carell, en eerlijk gezegd leidde het me aanvankelijk wel een beetje af, al die grime, maar Carell is gelukkig erg goed in zijn rol als de wereldvreemde excentriekeling. Maar ook Mark Ruffalo en Channing Tatum zetten de worstelbroers erg sterk neer. Carell en Ruffalo hebben er dan misschien Oscar-nominaties aan overgehouden, voor C-Tates had dat ook best gemogen. Zijn Mark Schultz is één brok ingehouden frustratie die niet goed met de druk en het bizarre gedrag van Coach Du Pont kan omgaan, met excessief drank en drugsgebruik als resultaat.

Ik was verder niet echt op de hoogte van de lotgevallen van de échte Schultz-broers en hun ervaring – ik laat het hier bewust even vaag om spoilers te vookomen – met Du Pont, dus de gebeurtenissen in Foxcatcher kwamen behoorlijk hard aan. De jolige jaren 80 retro-trainingspakken op de posters en de casting van lolbroek Carell hebben míj in ieder geval goed op het verkeerde been gezet.


"Carell en Ruffalo hebben aan Foxcatcher dan misschien Oscar-nominaties overgehouden, voor C-Tates had dat ook best gemogen."

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.