The Imitation Game (2015)

Zonder wiskundige Alan Turing zou de Tweede Wereldoorlog misschien op een heel andere manier geëindigd zijn. De Duitsers hadden toentertijd met hun versleutelmachine Enigma een geweldige troef in handen. De berichten die ze onderling verstuurden waren door de geallieerden onmogelijk te lezen. Tótdat Turing de Enigma wist te kraken.

Écht makkelijk ging dat natuurlijk niet, naast het feit dat de Enigma 150 triljoen mogelijkheden had om berichten te coderen, werd de taak nóg lastiger omdat de Duitsers elke dag een nieuwe code gebruikten waardoor het werk van een hele dag noest puzzelen meteen waardeloos werd.

De geniale wiskundige Turing (Benedict Cumberbatch) beschouwt de Enigma als de ultieme puzzel, en besluit zich op te werpen als degene die dat varkentje wel even zal wassen. Dat hij aanvankelijk niet bepaald lekker in het team past, hij is én autistisch en heeft een geaardheid die toen zelfs nog strafbaar was, zal hem worst wezen. Hij is er immers niet om vrienden te maken, maar om codes te kraken. Een mentaliteit die hem wanneer hij het team moet gaan leiden behoorlijk in de weg zit. Dankzij mede-genie Joan Clarke (Keira Knightley), die puur omdat ze een vrouw is net zo’n underdog is als Turing, leert hij inzien dat het toch wel erg handig kan zijn als je collega’s aan jouw kant staan.

The Imitation Game is een fraai door regisseur Morten Tyldum (Headhunters) in elkaar gezette biopic geworden. Door gebruik te maken van verschillende tijdlijnen door elkaar, creëert hij spanning die waarschijnlijk minder was geweest wanneer het verhaal chronologisch verteld was. Een verhaal dat ondanks de bekende afloop tóch spannend is. Knap.

Dat Benedict Cumberbatch een goede malloot in huis heeft, weten we na Sherlock natuurlijk al lang, en alhoewel zijn Turing een hoog Sheldon (van The Big Bang Theory)-gehalte heeft, is het toch weer een fenomenale acteerprestatie die hij hier neerzet. Gedreven, gekweld, en met zijn antisociale gedrag ook erg grappig. Er valt sowieso weinig te klagen over de cast die ook een lekker felle Charles Dance, een ontwapenende Matthew Goode en een Mark Strong met een toupet bevat. Het verhaal over de Enigma-machine is al vaker verfilmd, maar niet eerder zo geslaagd als met The Imitation Game.


"Hij is er hier niet om vrienden te maken, maar om codes te kraken. En dat rijmt."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.