The Amazing Spider-Man 2 (2014)

Echt amazing was het eerste deel van de Spider-Man reboot niet. Een oninteressante bad guy en wéér een variatie op het ontstaansverhaal van de superheld, gooiden roet in het eten. Maar er werden genoeg doekoes binnengeharkt dus nu mogen we zien hoe het de spinnenman in de onvermijdelijke sequel afgaat.

Afgaande op de gigantische hoeveelheid trailers, teasers en previews die vóór de release de wereld in werden gesmeten, was ik even bang dat de filmmakers dezelfde fout hadden gemaakt als die van het slotdeel uit de Raimi-trilogie. Niet één, niet twee, maar liefst drie schurken maken Spidey het leven zuur. Dat lijkt wat veel maar de focus ligt op Elektro (Jamie Foxx), een semi-autistische Spider-Man-fan die door een bizar ongeluk tot een boosaardig wezen van pure elektriciteit is verworden. Daarnaast maken ook Goblin Harry Osborn (Dane DeHaan) en The Rhino (Paul Giamatti) hun opwachting. Die laatste fungeert echter als opener en afsluiter van de film en heeft dus maar weinig screentime. Wat dát betreft valt het mee dus.

Jammergenoeg is dit een van weinige snuggere dingen die scenarioschrijvers Orci en Kurtzman in hun script hebben gestopt. De rest is namelijk een onevenwichtige chaos, en het mag dan ook een wonder heten dat de film zó veel andere kwaliteiten bezit, dat hun broddelwerk de eindscore niet helemaal doet kelderen.

Hoofdrolspelers Andrew Garfield en Emma Stone zijn nog steeds een fijn filmkoppel dat je eigenlijk het liefst de hele tijd wilt knuffelen, maar iedereen die de strips een béétje kent weet dat er weinig toekomst in hun relatie zit. Daarnaast is Garfield niet alleen een perfecte (oké, hij is nog steeds een beetje een hipster) Peter Parker, hij is ook een goede jolige Spider-Man die erg dicht bij de comicversie komt. De scènes waarin hij al webslingerend door de straten stuitert zijn geweldig in beeld gebracht en laten vooral zien hoeveel lol je kunt hebben als superheld. Dat wekte bij mijn 5-jarige ik wel een gevoel van jaloezie op, dat wil ik ook!

De gedeeltes met Peter en Gwen zijn dan ook het beste uitgewerkt en komen waarschijnlijk door regisseur Marc Webb (ook van relatiedrama 500 Days of Summer) het meest in realiteit gegrond over. Dat is wel een heel groot contrast met de vertolkingen van de drie boeven. Zowel Jamie Foxx, Dane DeHaan als Paul Giamatti gaan zó ver over the top, dat je je afvraagt wat hun regie-instructies kunnen zijn geweest. En of ze die überhaupt hebben gehad. The Amazing Spider-Man 2 blijft natuurlijk een comicfilm, dus ik snap hun enthousiasme wel, maar een gebrek aan visie bij de makers lijkt de oorzaak te zijn.

Toch, ondanks al deze missers is deel 2 een stuk beter dan de voorganger en heel veel beter dan Spider-Man 3, dus ik geef de film het voordeel van de twijfel.


"Zowel Jamie Foxx, Dane DeHaan als Paul Giamatti gaan zó ver over the top, dat je je afvraagt wat hun regie-instructies kunnen zijn geweest."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.