Non-Stop (2014)

Ik weet niet wie het verzonnen heeft dat Liam Neeson als zestigplusser een tweede jeugd als actieheld mag beleven, maar ik vind het geniaal. Na de twee Takens, The Grey en Unknown, mag hij nu als air marshal op jacht naar een terrorist.

Het valt aan hem af te lezen, Bill Marks heeft het zwaar. Na de dood van zijn dochtertje verliest hij ook zijn baan als agent en zijn huwelijk. Ondanks zijn enorme hekel aan vliegen werkt hij nu, in het Amerika van na 9-11, als air marshal om het luchtruim veilig te houden. Het is dan ook niet vreemd dat hij troost vindt in de fles. Alsof dat nog niet genoeg ellende en narigheid is, wordt hij op een kwade dag geconfronteerd met een terrorist die hem tijdens een transatlantische vlucht via berichtjes op zijn telefoon laat weten dat er elke 20 minuten iemand zal sterven totdat er 150 miljoen dollar betaald wordt. Wie o wie van de passagiers is de boef?

Non-Stop zit best vernuftig in elkaar, de verdenking wordt behendig tussen verschillende passagiers heen en weer gejonast en ook de marshal zelf is allesbehalve kosjer bezig. Dat levert een grotendeels spannende paranoia-thriller op. Het hoge niveau gaat echter in de ontknoping pardoes het raam uit wanneer er apen uit mouwen komen die er beter in hadden kunnen blijven zitten. Dat neemt niet weg dat Non-Stop mede dankzij Neesons norse anti-held best lekker wegkijkt.


"Het hoge niveau gaat echter in de ontknoping pardoes het raam uit"

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.