The Butler (2013)

Het is makkelijk om The Butler af te doen als ordinaire Oscar-bait, en ik ga graag voor de makkelijke weg, dus dat doe ik dan ook maar. De film is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van een zwarte bediende in het Witte Huis en geeft een historisch lesje over rassenkwesties in de Verenigde Staten.

Deze Cecil Gaines (als volwassene gepeeld door Forest Whitaker) groeit in de jaren twintig van de vorige eeuw op op een katoenplantage waar hij na de verkrachtng van zijn moeder en moord op zijn vader uit medelijden wordt opgevangen door Annabeth Westfall, de bejaarde eigenaresse van de plantage. Hij wordt ingezet als huisslaaf en leert hier om op juiste wijze de witte overheersers te bedienen. Hij blijkt erg goed te zijn in dit werk en besluit met hulp van Annabeth te ontsnappen van de plantage om de wijde wereld in te trekken. Hij komt terecht bij een hotel waar hij een baantje vindt en al gauw wordt hij gescout om in de bediening van het Witte Huis te komen werken, waar hij jarenlang de verschillende presidenten hun favoriete drankjes en hapjes mag serveren. Een mooi van niets naar iets verhaal dus. Maar dat is helaas niet genoeg voor de filmmakers. Cecil is getrouwd met een zuipschuit (Oprah Winfrey) die zich laat verleiden door de buurman (Terrence Howard). Alsof dat nog niet genoeg drama is, groeit hun oudste zoon op tot een militante Black Panther, en hun jongste telg gaat bij het leger om in de Vietnam-oorlog te vechten. Cecil moet vanwege zijn werk volledig a-politiek zijn, tot groot ongenoegen van zijn oudste zoon, die de houding van zijn vader maar laf vindt.

Het klinkt vreemd, maar de impact van The Butler wordt enigszins teniet gedaan door de indrukwekkende cast die regisseur Lee Daniels om zich heen verzameld heeft. Geen kwaad woord over Forest Whitaker, die is fantastisch, maar ik vond de optocht aan bekende gezichten, die soms voor niet meer meer dan een veredelde cameo mogen opdraven, nogal afleidend. ‘Hey, wat doet Sneep een geinige Reagan-imitatie!’ Dat werk.

Enerzijds is het goed dat The Butler het onsmakelijke verleden van de VS ten opzichte van Afro-Amerikanen tegen het licht houdt, anderzijds is het laatste deel van de film een opzichtige reclamespot voor Barack Obama. En wanneer een van de hoofdrolspelers Oprah Winfrey is, een van de rijkste vrouwen ter wereld, geeft dat de film toch een beetje een rare nasmaak.


"De optocht aan bekende gezichten, die soms voor niet meer meer dan een veredelde cameo mogen opdraven, is nogal afleidend."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.