The Bronx – IV (2013)

Ik was even bang dat we The Bronx kwijt waren geraakt aan de verboden vrucht die Mariachi heet, maar ze kunnen gelukkig ook nog rocken zonder Mexicaans feestsausje. Hun vierde plaat, simpelweg IV genaamd, gaat verder waar III ophield.

Geen gedoe, inpluggen en beuken maar, is nog altijd het motto van de band uit Los Angeles, maar hier en daar is er wel ruimte voor subtiliteit. Zoals het kabbelende Life Less Ordinary waarin zanger Matt Caughthran slechts begeleid door een zacht gitaartje zijn melodielijnen croont. Over de zanger gesproken, hij klinkt wel een stuk nasaler dan op de vorige platen, misschien dat het vele innemen van tequila zijn stembanden vernaggeld heeft. Of hij heeft zangles genomen. Dat kan ook. Na een paar luisterbeurten valt het echter totaal niet meer op en blijken de composities gewoon weer ijzersterk te zijn. Niet zo geniaal als hun eerste plaat, maar een stuk beter dan de onevenwichtige derde dus ze zijn weer op de goede weg.


"Misschien dat het vele innemen van tequila zijn stembanden vernaggeld heeft."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.