Propagandhi – Failed States (2012)

Ze begonnen ooit als poppy skapunkbandje, maar daar is (gelukkig) weinig meer van te horen. Nope, die eigenwijze Canadezen presteren het om dik twintig jaar in hun carrière, hun beste plaat uit te brengen.

Makkelijk hebben ze het me niet gemaakt, Failed States lijkt aanvankelijk zelfs een beetje tegen te vallen, en heeft flink wat draaibeurten nodig voordat de complexe composities voet aan wal krijgen. Maar mijn geduld is beloond, want ik krijg hem inmiddels niet meer uit mijn mp3-speler. Propagandhi muzikaal omschrijven is schier onmogelijk, hokjes beuken ze zich namelijk net zo leuk weer uit. Tegen mathcore aanschurkende hardcore punk, met cynische politiek geëngageerde teksten. Zoiets. Het openingsnummer Note To Self is een mooie dwarsdoorssnede van het album. Een rustig kabbelend begin en dan naar een fraai hoogtepunt toewerkend. Het lijkt wel porno. Maar dan met boze schreeuwende mannen met gitaren en trommels. Mijn metafoor laat misschien wat te wensen over, Failed States doet dat zeker niet.


"Het lijkt wel porno. Maar dan met boze schreeuwende mannen met gitaren en trommels."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.