Dredd 3D (2012)

Er is natuurlijk al eens eerder een poging gedaan om de avonturen van stripheld Judge Dredd naar film te vertalen, maar die abominatie met Sylvester Stallone in de hoofdrol kunnen we maar beter vergeten. Zeventien jaar later mag Karl Urban ook in de huid van de wetsdienaar kruipen.

Dat gaat hem een stuk beter af. Ten eerste houdt hij gewoon de hele film lang zijn helm op, zoals dat hoort. Ten tweede is de film simpelweg een stuk beter te verteren. Het scenario van Alex Garland en Andrew McDonald (28 Days Later) is eenvoudig maar doeltreffend. Na een allesvernietigende nucleaire oorlog is de mensheid gedwongen te leven in megasteden waar criminaliteit aan de orde van de dag is. De taak van de politie is overgenomen door keiharde types die zowel politie, rechter als beul zijn: de Judges.

Een van hen, de fameuze Judge Dredd gaat met de helderziende beginneling Anderson (een voor de gelegenheid geblondeerde Olivia Thirlby) af op een melding in een van de enorme flatgebouwen die Mega-City One rijk is. Een paar drugsdealers zijn levend gevild en van de tweehonderdste verdieping naar beneden gekieperd. Aan Dredd en Anderson de taak om uit te zoeken wie dit op zijn geweten heeft. Wanneer ze goed en wel een verdachte in de kladden hebben gegrepen wordt het gebouw echter hermetisch afgesloten. Onderwereldkoningin en hoofdleverancier van de SloMo-drug Ma-Ma (Lena Headey) zit niet te wachten op bemoeienis van de Judges en heeft een prijs op hun hoofd gezet.

Dit laatste doet eenn beetje denken aan The Raid, maar is volgens Garland en McDonald puur toeval en geen plagiaat. Ach, En al was het dat wel dan nóg was Dredd 3D een erg vermakelijke film met superlomp over the top geweld. De 3d effecten van de SloMo drug slokken iets teveel speelduur op en gaan op den duur wel wat vervelen, maar dat is vast toe te schrijven aan het enthousiasme van regisseur Pete Travis.

Hoofdrolspeler Karl Urban doet het erg goed met die malle helm op zijn hoofd en weet slechts met de onderkant van zijn gezicht een indrukwekkende Dredd gestalte te geven. Zijn ‘I am the law’ klinkt dan ook een stuk dreigender dan hetzelfde regeltje uit de mond van Stallone. Maar ook de dames houden zich prima staand in het geweld van Mega-City One, zowel Thirlby als de kwetsbaar ogende maar keiharde Anderson, en Headey als überbitch Ma-Ma zijn beiden uitstekend. Conclusie: Dredd is de wet! Of er een sequel komt is na het uitblijven van echt groot succes in de bios nog niet zeker, maar van mij mag het. Bronmateriaal genoeg.


"Karl Urban doet het erg goed met die malle helm op zijn hoofd en weet slechts met de onderkant van zijn gezicht een indrukwekkende Dredd gestalte te geven."

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.