Total Recall (2012)

Ik kan niet zeggen dat ik onbevooroordeeld naar de Total Recall remake heb zitten kijken. Het origineel is waarschijnlijk een van de films die ik (on)bewust het vaakst heb gezien. Hij wordt zo vaak op tv uitgezonden dat ik hele brokken tekst van Verhoevens sci-fi classic kan citeren. “Cohaaagen! Give zose peeple eairrrr!” Niet vergelijken met de nieuwe versie gaat me dus echt niet lukken.

Eerst het goede nieuws, Colin Farrell is niet heel erg slecht en de Blade Runner-achtige wereld waarin de remake zich afspeelt ziet er puik uit. Punt. Dat was het. Ik kan nu wel een hele shitlist opdreunen met wat er in mijn ogen mis is met deze versie, maar om jullie kostbare tijd te besparen zal ik proberen het kort te houden.
Het verhaal is versimpeld naar een dat zich puur op aarde afspeelt. Mars komt slechts voorbij als onderdeel van een flauwe grap die koddig verwijst naar het origineel. De wereld is na een chemische wereldoorlog zo goed als onbewoonbaar. Alleen op een deel van Groot Brittanië en Australïe is leven mogelijk. Met een gat door de aarde en een soort zwaartekracht-lift kan er tussen deze twee werelddelen heen en weer gereisd worden. Douglas Quaid (Farrell) is een arbeider die een geestdodend baantje heeft in een fabriek die politierobots assembleert. Geld voor een vakantie heeft hij niet, maar gelukkig bestaat er de mogelijkheid om een artificiele herinnering te laten implanteren bij het bedrijf Rekall. Douglas zit goed en wel vastgegespt in de stoel wanneer hij ongewild onderdeel wordt van een gevaarlijke wereld van contra-spionage en geweld.

Het is duidelijk dat ondanks het ontbreken van Mars de grote lijnen uit het origineel hetzelfde zijn. Zelfs de met drie tieten gezegende prostituee komt langs. Tsja. Ik had gehoopt dat regisseur Len Wiseman een wat originelere draai aan het bekende verhaal zou geven, maar hij volgt trouw alle bestaande plotwendingen, wat de film dus meteen een stuk minder leuk maakt. Verder is het jammer dat hij zijn echtgenote (Kate Beckinsale) een rol toebedeeld heeft die veels te prominent aanwezig is. Het leuke aan Verhoevens versie is natuurlijk niet alleen Schwarzenegger die een parodie op zijn eigen actiehelden-imago speelt, de cynische humor die het origineel kenmerkte, ontbreekt hier totaal. Total Recall is in weze natuurlijk pure pulp en Verhoeven was zich daar overduidelijk van bewust, maar bij Len Wiseman twijfel ik daar een beetje aan. En dan kunnen Colin Ferrell, Jessica Biel en Bryan Cranston nog zo hun best doen, het origineel blijft superieur.


"Ik had gehoopt dat regisseur Len Wiseman een wat originelere draai aan het bekende verhaal zou geven, maar hij volgt trouw alle bestaande plotwendingen."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.