Wrath of the Titans (2012)

Halfgod Perseus leeft na zijn avonturen uit het vorige deel samen met zijn zoontje Helius als eenvoudige vissersman totdat hij bezoek krijgt van zijn vader Zeus. Er is een oorlog op komst tussen de goden en de titanen waarbij Zeus eigen pappie, de monsterlijke Kronos, los dreigt te komen uit zijn gevangenis, Tartaros.

Perseus heeft daar aanvankelijk totaal geen oren naar en weigert resoluut, maar wanneer Zeus door zijn eigen zoon Ares en zijn broer Hades verraden wordt zal Perseus toch echt aan de bak moeten om zijn vader en tevens de wereld te redden. Samen met zijn neef en eveneens halfgod Agenor gaat hij op zoek naar de superwapens van de drie godenbroers, want enkel met deze combinatie kan Kronos verslagen worden.

Voorganger Clash of the Titans werd collectief afgeslacht vanwege de abominabele toepassing van de 3d-techniek. Donker, onduidelijk en hoofdpijnopwekkend was het oordeel. De film was dan ook eigenlijk helemaal niet bedoeld als 3d-film maar achteraf hiernaartoe geconverteerd. De filmstudio heeft weinig geleerd van dit oepsje want ook Wrath is weer achteraf geconverteerd, maar gelukkig met minder desastreus resultaat. De Zuid Afrikaanse regisseur Jonathan Liebesmann (Battlefield Los Angeles) heeft dit trucje blijkbaar beter onder de knie dan zijn collega Louis Leterrier.

In tegenstelling tot die andere film over de Griekse mythologie, het high-fashion hoedenspektakel Immortals van Tarsem, is Wrath zowaar behoorlijk vermakelijk. Ik ben inmiddels gewend geraakt aan Sam Worthingtons afwezige screenpresence dus echt storen doet dat niet meer. Daarnaast heeft Liebesmann een leuke cast uitgezocht die ook wel snappen dat ze geen Hamlet aan het maken zijn, maar die zich daar qua overacting niet door laten tegenhouden. Naast de terugkerende Liam Neeson als Zeus zijn Toby Kebbel als Agenor en Bill Nighy als de halfdemente smid der goden Hephaestos daar het beste voorbeeld van. Er mag dus gelachen worden.

De grote strijd aan het einde tussen de goden en de losgeslagen Kronos valt echter een beetje tegen. Een traag lavamonster is het, dat wel van alles vernietigt maar boeien doet hij niet. Het gevecht met de vliegende en vuurspuwende Chimera aan het begin van de film was een stuk beter geslaagd. Al met al kan ik toch concluderen dat dit tweede deel een stuk beter te verteren is dan de eersteling, zelfs in 3d.


"In tegenstelling tot die andere film over de Griekse mythologie, het high-fashion hoedenspektakel Immortals van Tarsem, is Wrath of the Titans zowaar behoorlijk vermakelijk"

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.