Sleigh Bells – Reign of Terror (2012)

Het altijd moeilijke tweede album. Het is een cliché maar er zijn veel bands die er plat mee op de bek gaan. Bouwen voormalig Poison the Well-gitarist Derek Miller en zijn partner in crime Alexis Krauss door op de sound van Treats of slaan ze een andere weg in?

Het verrassend leuke Treats was een lawaaierige combi van bombastische stadion-metal en de lieflijke vocale bijdragen van Krauss. Dit alles ondersteund door kale beukbeats en onder een deken van overstuurde noise. Best lekker dus. Maar op Reign of Terror gaat het roer wel enigszins om. Zoals de titels van de nummers al doen vermoeden is het krasserige gitaarmetal wat de klok slaat. Het geluid is wat gepolijster en het tempo is wat omlaag gegaan, maar het is wel te horen dat het duo beter op elkaar ingespeeld is. De impact van het debuut wordt natuurlijk niet gehaald, maar het is wel een plaat die na een paar draaibeurten tot leven komt. Gitarist en producer Miller heeft een hoop shit voor zijn kiezen gekregen en dat is te merken aan de titels en de teksten. Motorhit Leader of the Pack klinkt wel schattig als verwijzing naar de Shangri-Las-hit, maar als je weet dat Millers vader bij een motorongeluk om het leven kwam, geeft dat het nummer een nogal donkere ondertoon. Sleigh Bells lijken op het oog dus de commercie omarmd te hebben, maar doen dat gelukkig op de meest recalcitrante wijze mogelijk.


"De impact van het debuut wordt natuurlijk niet gehaald, maar het is wel een plaat die na een paar draaibeurten tot leven komt."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.