Ghost Rider: Spirit of Vengeance (2012)

Niet verwacht, toch gekregen. Na het überslechte, maar dolkomische eerste deel, trekt Nicolas Cage nog een keer het leren pak van Johnny Blaze aan en stapt op de brandende brommer.

Je hebt slechte films en je hebt heel slechte films, en dan heb je een heel eind niets en dan in zijn geheel eigen categorie bevindt zich Ghost Rider: Spirit of Vengeance. Het plot is warrig maar redelijk simpel; de tegenwoordig in het Oostblok verblijvende Johnny Blaze wordt ingehuurd door de alcoholistische priester Moreau (Idris Elba) om een jongetje te vinden wat de zoon blijkt te zijn van Roarke (Ciarán Hinds) dezelfde duivel die Johnny erin luisde met de vloek van het vlammende schedelhoofd. Crank-regisseurs en onetrick-ponies Neveldine/Taylor hebben gepoogd om van dit soepzooitje een film te brouwen en afhankelijk van hoe je de film bekijkt zijn ze daar in geslaagd. Bekijk je de film als superheldenactiespektakel dan kom je van een koude kermis thuis, maar als komedie is hij een stuk leuker. Nicolas Cage gaat als een dolle te keer en met uitpuilende ogen, gekke stemmetjes en bombastische gebaren is het Cage-circus weer helemaal compleet. Ik kan er niets aan doen, ik vind dat grappig. En dan is er ook nog een acteur die de bad guy Carrigan speelt die qua uiterlijk zowel op Jim Carrey als Crispin Glover lijkt. Acteren kan hij niet, maar ik vond dat toch wel even het vermelden waard.
Zoals gezegd, de film slaat helemaal nergens op, maar stiekem heb ik me toch wel vermaakt met deze chaos.


"Met uitpuilende ogen, gekke stemmetjes en bombastische gebaren is het Cage-circus weer helemaal compleet."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.