Doodslag (2011)

Hufters. Daar draait het om in Doodslag. Het land is ermee vergeven, maar wat doe je ertegen? Laat je de hufterigheid over je heen komen of sla je van je af? Ambulancechauffeur Max (Theo Maassen) deed het laatste en ziet zijn leven voor zijn ogen instorten.

Dat het vak van hulpverlener niet altijd even lollig is blijkt maar weer bij een opstootje in een comedy-café waar Max samen met zijn collega Amira (Maryam Hassouni) een onwel geworden vrouw probeert te helpen, maar door de stand-up comedian op het podium belachelijk wordt gemaakt. Professioneel als hij is, houdt Max zich in en laat zich niet uit zijn tent lokken. Het voorval wordt wereldkundig dankzij cabaretier Felix (Gijs Scholten van Aschat) die het filmpje doodleuk bij De Wereld Draait Door laat zien en een mediahype is geboren. Felix vindt namelijk dat mensen wel eens van zich af zouden moeten slaan. Maar wanneer Max zich tijdens een rit naar een gecompliceerde bevalling klemrijdt op een groepje scooterpubers die hun gewonde kameraad willen helpen slaan bij Max de stoppen wél door en hij deelt een tik uit. Fataal blijkt uiteindelijk, maar de moeder en het kind waar ze oorspronkelijk naar op weg waren maken het goed. Het ettertje is dood en de baby is gered, dus Max is een held. Of niet? De rechter vind van niet en de getroubleerde hulpverlener mag een jaar lang over zijn daad gaan nadenken.

Max komt vrij en probeert zijn oude leventje weer op te pakken en stuit op de ene muur na de andere. Zijn baan is hij kwijt en de vrienden van zijn slachtoffer zijn hem nog lang niet vergeten en maken hem zijn leven nog zuurder. Wanhopig probeert hij verhaal te halen bij cabaretier Felix die hij ergens wel verantwoordelijk acht voor zijn ellende. Er ontstaat een ongemakkelijke klik tussen de twee mannen en Felix huurt Max in als chauffeur.

Het is wel duidelijk dat Doodslag een project is dat Theo Maassen na aan het hart lag. Hij schreef mee aan het scenario en bemoeide zich met de montage en de filmmuziek. Met resultaat, want samen met regisseur Pieter Kuijpers heeft hij ervoor gezorgd dat Doodslag geen langgerekte Postbus 51-spot is geworden maar een van de betere Nederlandse films van de afgelopen jaren. Natuurlijk is er hier en daar een acteur van iets minder kaliber in de cast te bespeuren – het blijft een Nederlandse productie naturlijk – maar zowel Theo Maassen als Gijs Scholten van Aschat zijn fantastisch in hun rollen. Maassen is met zijn grote gestalte en altijd onderhuids sluimerende dreiging de perfecte held/antiheld en de arrogante Felix wordt met de juiste swagger neergezet door Scholten van Aschat. Ook duiken er hier en daar wat collega’s van Maassen op in onverwachte rollen. Het is even wennen aan een huilende Najib Amhali als rouwende vader, maar hij komt er goed mee weg. Eric van Sauers mag voor de broodnodige komische noot zorgen als louche taxichauffeur die Max best wil helpen met zijn problemen.

Doodslag is geen film die antwoorden geeft maar juist meer vragen oproept over het zo juist nu zo algemene thema van agressie tegen hulpverleners. Een moeilijk vraagstuk en de meningen lopen dan ook ver uiteen over hoe dit op te lossen. Als kijker mag je dus zelf de conclusies trekken en dat geeft genoeg stof tot nadenken. Doodslag blijft dan ook na de aftiteling even nadreunen ondanks het wat abrupte einde.


"Doodslag is geen langgerekte Postbus 51-spot, maar een van de betere Nederlandse films van de afgelopen jaren"

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.