Immortals (2011)

Hoofdpersoon Theseus zegt het al in het begin van de film: ‘That priest is wearing a ridiculous hat’. En belachelijk is-ie, maar lang niet de lachwekkendste. Regisseur slash kunstenaar slash hoedenfan Tarsem is met Immortals namelijk helemaal loos gegaan.

Het verhaal van Immortals is heel losjes gebaseerd op het verhaal uit de klassieke oudheid over de zoektocht van de op macht beluste kwaadaardige koning Hyperion (Mickey Rourke) naar de boog van Epirus. Met dit krachtige wapen wil hij de machtige Titanen uit hun gevangenschap bevrijden waartoe ze veroordeeld zijn door de Goden onder leiding van Zeus (Luke Evans). Alleen Theseus (nieuwe Superman Henry Cavill) die in het geniep door Zeus – vermomd als een oude man, dat wel – getraind is, wordt door de Goden in staat geacht iets te doen tegen Hyperions overmacht. Er ontstaat een race om de boog van Epirus als eerste te bemachtigen, want degene die dit wapen kan gebruiken zal ongetwijfeld een groot voordeel hebben in de op handen zijnde oorlog.

Immortals is een heel rare film, ik moest af en toe keihard lachen om de hysterische aankleding en ik kan me niet voorstellen dat Tarsem de gekke hoofdtooien waar een groot deel van de cast mee moest rondsjouwen voor dat doel ontworpen zijn. Mickey Rourke had daarnaast ook regelmatig de lachers op zijn hand met zijn over the top vertolking van de in- en inslechte koning, maar van hem ben ik dat wel gewend, dus echt bezwaarlijk vond ik zijn overacting niet. Er zijn nog meer bijrollen goed bezet door bijvoorbeeld Freida Pinto als orakel en Theseus’ love-interest Phaedra. Ook Stephen Dorff in de rol van de dief Stavros heeft een wasbordje laten staan en mag dat als beloning de hele film lang trots showen aan goden en iedereen. Hij blij. Tarsem blij.

Alleen bij hoofdrolspeler Henry Cavill had ik zo mijn twijfels, echt veel expressie heeft hij niet en ik vond zijn Theseus eigenlijk maar een slappe drol. Dat ligt natuurlijk niet alleen aan Cavill zelf, maar ook het script waarin Theseus afgedaan wordt als willoze spierbundel die weliswaar goed is met zwaard en speer, maar die in het spel van de goden maar bar weinig heeft in te brengen. In een cruciale scène wordt er zelfs letterlijk door de goden ingegrepen om de boel weer bij te sturen en onze held nog enige kans van slagen te geven. Maar dat is niet het enige wat mis is aan het script, er wordt te vaak voor onlogische paden gekozen en de kijker noet wel heel erg meegaand zijn om de vele toevalligheden te pikken. De boog van Epirus bijvoorbeeld – die al millennia verdwenen is – ligt bijvoorbeeld heerlijk opvallend in een grote homp steen waar Theseus alleen maar even met een hamer op hoeft te tikken et voilá! Super-Boog! Deze spoiler geeft ik zomaar even weg, want aanraden kan ik Immortals toch al niet. Natuurlijk ziet het er allemaal prachtig en origineel uit en qua stijlvol bloedvergieten heb ik ook niets te klagen, maar er zijn ook grenzen aan mijn tolerantie van slechte scripts.


"Mickey Rourke had regelmatig de lachers op zijn hand met zijn over the top vertolking van de in- en inslechte koning Hyperion."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.