Priest (2011)

Stank voor dank. Ben je als mega-elite-ninja-superpriester verantwoordelijk voor het elimineren van de vampierdreiging die de aarde haast onbewoonbaar heeft gemaakt, wordt je als derderangsburger behandeld door de hoge heren van de kerk. Ten onder aan je eigen succes dus.

Wanneer de broer van onze door Paul Bettany gespeelde titelheld ternauwernood een aanval van deze bloedzuigers heeft overleefd en op het randje van de dood balanceert, moet de met stoere gezichtstatoeage getooide priester echter toch weer aan de bak. Als dan ook nog eens blijkt dat zijn nichtje ontvoerd is door een snode vampierenleider (Karl Urban) gaat hij samen met het vriendje van deze deerne op zoek naar haar. Uiteraard tegen de zin van het heersende kerkregime, want er zijn toch helemaal geen gevaarlijke vampieren meer? Die zitten veilig in reservaten achter slot en grendel opgeborgen. Zo’n uitbraak is natuurlijk niet goed voor hun imago. Op hulp van team Jezus hoeft hij dus al niet meer te rekenen.

Voor regisseur Scott Stewart is het na het abominabele Legion de tweede samenwerking met Bettany, maar is deze post-apocalyptische actiefilm net zo beroerd als hun vorige project? Dat niet, maar echt goed is het ook weer niet. Er wordt fanatiek geleend uit films als Blade en The Matrix en de special effects zijn zo nep als maar zijn kan. Toch heb ik me ergens wel vermaakt met de stoffige avonturen van de priester. Paul Bettany probeert zo actieheld mogelijk te zijn, ondanks zijn niet al te stoere voorkomen. En met een hoop ontploffingen en dolle actiescènes wordt de film godzijdank ook nergens saai. Maar weest gewaarschuwd: alleen kijken als je echt niets beters te doen hebt.


"Met een hoop ontploffingen en dolle actiescènes wordt de film godzijdank ook nergens saai"

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.