We Need to Talk About Kevin (2011)

We hebben het helaas al te vaak gehoord. Iemand besluit, zonder echte aanwijsbare redenen, om willekeurig een groep mensen af te slachten. Een winkelcentrum, een school, een eilandje… You know the drill. Maar hoe ga je ermee om als het je eigen kind is die verantwoordelijk is voor dit geweld?

Eva (Tilda Swinton) is een succesvol schrijfster van reisboeken en leeft een onbezorgd leven met haar man Franklin (John C. Reilly) totdat ze zwanger wordt. Kevin is niet bepaald de wolk van een baby die ze gehoopt had en al jankend drijft hij zijn moeder tot wanhoop. Als peuter is het al niet veel beter. Hij kakt de hele boel onder en heeft blijkbaar als levensdoel om het zijn moeder zo moeilijk mogelijk te maken. Hoe anders is het als zijn vader in beeld is. De naïeve Franklin vindt de bezorgdheid over Kevin maar onzin, het is toch hartstikke lachen gieren brullen als hij met zijn zoontje aan het spelen is? Dat moeder de vrouw inmiddels bijna rijp voor het gesticht is doet er dan even niet toe. Wanneer Eva opnieuw zwanger is vreest ze voor Kevins reactie op de nieuwe baby, en terecht…

We Need to Talk About Kevin is een film die het niet moet hebben van subtiliteit. Dat Kevin evil is, wordt er al meteen met een voorhamer bij de kijker ingemokerd. Als een Damien-achtige antichrist kijkt hij vanonder zijn haar met ogen vol haat naar zijn moeder. En als hij dan ook nog eens sadistische neigingen tegenover zijn kleine zusje en een onschuldig knaagdier begint te vertonen zijn alle potentiële killingspree-signalen overduidelijk aanwezig bij de inmiddels 15-jarige etter. Ondanks deze botte bijl-aanpak van regisseur Lynne Ramsay (Morvern Callar) is de film toch geslaagd. Vooral Tilda Swinton als de getergde moeder en Ezra Miller als de psychopathische Kevin zijn erg sterk bezig. De eerste als alcoholistische zombie die probeert verder te leven met de daden van haar zoon. Gehaat door de buurt en vol schuldgevoel. Had zij haar ontsporende zoon kunnen bijsturen? De laatste zet de bijna volwassen Kevin neer als een kille berekenende manipulator die zelf eigenlijk ook niet meer weet waarom hij tot zijn daden is gekomen. Het ene moment lachend met zijn vader en zusje, het andere moment haalt hij weer het bloed onder zijn moeders nagels vandaan.
Zoals gezegd gaat de film wel behoorlijk kort door de bocht en enige vorm van goedheid is niet te ontdekken in het gedrag van Kevin. Grootste kritiek die ik tegenkwam, – de film is gebaseerd op een boek – is dat die nuances in het boek wel aanwezig waren. Maar goed, dat boek heb ik niet gelezen, dus ik moet het doen met wat Ramsay mij heeft voorgeschoteld, en dat is heftig.


"Hij kakt de hele boel onder en heeft blijkbaar als levensdoel om het zijn moeder zo moeilijk mogelijk te maken."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.