De Bende van Oss (2011)

Het ambitieuze De Bende van Oss is gebaseerd op ware gebeurtenissen, maar als ik de film moet geloven woonden er toen alleen hoeren, simpele zielen en perverselingen in de Brabantse industriestad. Mooie reclame hoor.

Johanna van Heesch (Sylva Hoeks) is een vrijgevochten dame die naast haar werkzaamheden in de vleesfabriek ook bijschnabbelt in haar café, en dan niet alleen achter de tap, maar ook tussen de lakens. Haar man Ties (Matthias Schoenaerts) is net vrijgekomen uit de bajes en ondanks zijn goede voornemens vervalt hij algauw weer in zijn oude agressieve opgefokte gedrag en als Johanna dan ook nog eens zwanger blijkt te zijn – van wie is niet duidelijk – is hij nog minder amused dan hij al was. Het is sowieso al geen pretje daar in Oss, het stadje wordt geregeerd door gangsterbaas Wim de Kuyper (Marcel Musters), tevens de oom van Ties, die niet op een dooie meer of minder kijkt. Hij kan rustig zijn gang gaan want de lokale bromsnor (Theo Maassen) knijpt voor een bescheiden vergoeding graag een oogje toe. Aan de andere kant van de wet opereert de koninklijke marechaussee die met ijzeren vuist het Ossche tuig probeert te onderdrukken. Niet heel succesvol want de baas van de marechaussee is al tegen een kogel van de Kuyper aangelopen. Nee, Johanna de Snol, zoals ze liefkozend wordt genoemd, komt niet bepaald uit een kansrijk milieu, toch probeert ze alles om te ontsnappen aan haar omgeving die zich heel handig in de vorm van de zachtaardige maar corrupte accountant Harry den Brock (Frank Lammers) aandient.

Bijna heel acterend Nederland werd door regisseur André van Duren opgetrommeld om acte de présence te geven in zijn Bende van Oss, maar ondanks hun inspanningen faalt de film volkomen. Het is wel een beetje te wijten aan hoofdrolspeelster Sylvia Hoeks, die niet omdat ze slecht acteert, maar omdat ze simpelweg verkeerd gecast is als Johanna. Ze heeft geen uitstraling van een femme fatale waar de mannen in drommen achteraanlopen en die ze om haar vinger windt. Ondanks de in overvloed aanwezige seksscènes – ik kreeg haast medelijden met de arme actrice toen er weer zo’n harige acteur met overgewicht over haar heen schoof – straalt er weinig geilheid van haar af. Het zijn meer verplichte nummertjes omdat dat zo hoort in De Nederlandse Film. Marcel Musters doet wel een nobele poging om iets met de gewelddadige kingpin de Kuyper te doen, maar zijn goede spel wordt in de kiem gesmoord door het geforceerde plot. Ook de talenten van Theo Maassen en Frank Lammers worden ernstig verspild. En daar komt nog eens bij dat ik als niet-Brabander de helft van de dialogen amper kon verstaan, daar had distributeur E-One wel even wat ondertiteltjes bij mogen plakken.


"Ik kreeg haast medelijden met de arme actrice toen er weer zo'n harige acteur met overgewicht over haar heen schoof."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.