Primus – Green Naugahyde (2011)

Meer dan twaalf jaar zit er tussen Green Naugahyde en Primus’ vorige plaat Antipop. Echt stilgezeten heeft de virtuoze bassist Les Claypool niet in die tijd, hij had het druk zat met zijn soloplaten en hobbyprojecten, maar Primus was het niet en ik had de hoop op een nieuwe plaat al een beetje opgegeven…

De grote vraag is natuurlijk of het de lange wachttijd waard was en gelukkig kan ik concluderen dat Green Naugahyde weer een echte Primus-topper is geworden die de gloriedagen van Sailing the Seas of Cheese doet herleven. Na die plaat was het niveau toch wel enigszins wisselvallig met het rommelige Brown Album en het gladde Antipop als de mindere platen. Sommige nummers leken meer op vastgelegde jams dan op werkelijk uitgedachte songs, maar op Green Naugahyde lijkt het liedje zelf weer wat meer centraal te staan. Natuurlijk is er weer genoeg ruimte voor Claypools inventieve basfrutsels en vaste kracht Larry LaLonde mag de overgebleven ruimte dichtpriegelen met zijn onvoorspelbare gitaarwerk. Achter de drumkit zit na de zoveelste wisseling van de wacht oudgediende Jay Lane en ondanks dat hij natuurlijk geen Tim ‘Herb’ Alexander is doet hij dat met verve. Geen klachten op dat front dus. Echt verrassende dingen doet het trio niet en sommige van Claypools zanglijntjes heb ik al eens vaker van hem gehoord maar ik ben allang blij dat ze überhaupt weer een plaat hebben gemaakt dus dat neem ik maar voor lief. Beste nummers: Eternal Consumption Engine, Lee van Cleef, Jilly’s on Smack, Moron TV.


"Natuurlijk is er weer genoeg ruimte voor Claypools inventieve basfrutsels en vaste kracht Larry LaLonde mag de overgebleven ruimte dichtpriegelen met zijn onvoorspelbare gitaarwerk"

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.