Hesher (2011)

Let je even niet op, zit er opeens een langharig stuk tuig in het huis van je oma, waar je woont na de dood van je moeder. Je droeftoeter van een vader ligt onder invloed van pillen en verdriet alleen nog maar als een zombie op de bank dus het leven van de jonge T.J. is er niet bepaald overzichtelijker op geworden met de komst van de onuitgenodigde metalhead Hesher.

Maar oma vind het allemaal wel gezellig, dus Hesher blijft gewoon rondhangen terwijl T.J.’s leven onverminderd vervelend doorpruttelt. Hij wordt getergd door Dustin, de zoon van de autosloper bij wie de sneue overblijfselen van de auto staan waarin zijn moeder is overleden, en waar hij een ongezonde obsessie voor heeft gekregen. En dan wordt hij ook nog eens verliefd op de nerdy caissiere Nicole, die hem te hulp schiet als Dustin hem weer eens lastigvalt. Uiteindelijk ontstaat er iets van een ongemakkelijke vriendschap tussen de drie, maar wanneer T.J. Nicole en Hesher samen in bed aantreft is de sfeer natuurlijk goed verziekt.

Hesher is een beetje een rare film. Echt een komedie is het niet, maar voor een drama is het karakter van Hesher eigenlijk te vreemd en te lollig. In het begin dacht ik zelfs dat dit personage aan T.J.’s fantasie ontsproten was en alleen hij hem kon zien, maar dat had ik mis. Dus. Met de heftige thema’s die in de film zitten is het wel behoorlijk zwaar te verteren, maar dankzij de goede acteurs valt er gelukkig wel een hoop te genieten. Joseph Gordon-Levitt’s ster is na films als Mysterious Skin, Brick en Inception al flink aan het rijzen en met zijn vertolking van Hesher voegt hij weer een bijzonder personage aan zijn cv toe. Lomp, gedrogeerd en op de verkeerde momenten met vage seksverhalen strooiend is hij het ongewassen middelpunt van de film. Maar ook Rainn Wilson als de depressieve vader laat zien dat hij veel meer bereik heeft dan zijn rol als dwangneuroot Dwight Schrute uit The Office. En aangezien Natalie Portman de film mede geproduceerd heeft, mocht ook zij leuk meedoen. Eigenlijk is ze te knap voor de rol van de muizige Nicole, maar goed, het is haar vergeven.

Het is wel duidelijk dat Hesher niet voor iedereen is, maar een film waarin een shitload aan vintage Metallica zit (toen ze nog fokkiiiing GOED waren!) en een hoofdpersoon heeft die het leuk vind om dingen in de fik te steken, kan bij mij al niet meer fout gaan.


"Lomp, gedrogeerd en op de verkeerde momenten met vage seksverhalen strooiend is hij het ongewassen middelpunt van de film."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.