Cross (2011)

‘Kees, er moet meer crap in je Crapcorner.’ Dit soort opmerkingen hoor ik regelmatig van mijn trouwe lezertjes. En gelijk hebben ze, want wat is een Crapcorner zonder crap? Na een uitgebreid selectieproces belandde Cross in de dvdspeler. Cross voldoet aan alle strenge eisen van de moderne crap. Uitgerangeerde B-acteurs, een klein budget en waarschijnlijk ergens in het oostblok opgenomen.

De film begint als ware het een echte Marvel-film met een comicachtige uitleg over een of ander Keltisch kruis met mystieke krachten en aangezien ik niet echt aan het opletten was kon ik er weinig van volgen. Vol goede moed toch maar verder gekeken en gelukkig worden alle karakters met een handig pop-up tekstje geintroduceerd zodat ook snel afgeleide types als ik weten wat er aan de hand is. Dat er zo’n 82 karakters langs zouden komen, elk met een generieke bijnaam en dito beschrijving wist ik toen nog niet. Maar alles draait blijkbaar om de strijd tussen twee groepen mensen met onduidelijke superkrachten. Aan de ene kant Callan (Brian Austin Green) en aan de ander kant Erlik (Michael Clarke Duncan). En ook Vinnie Jones doet nog iets belangrijks omdat hij een viking is. Na een kwartier film had ik al spijt van mijn keuze om dit misbaksel te kijken, want wat is dit een allejezus-slechte film. ‘The end was near, they kicked its ass!’ Ja, hartstikke leuke tagline, maar wat moet ik ermee? Ik kan eigenlijk helemaal niets positiefs ontdekken aan Cross, ja, het is grappig om te zien hoe verlept Tom Sizemore er tegenwoordig uitziet en het zoontje van Gary Busey heeft ook nog een hoofdrol, maar daar winnen we de oorlog ook niet mee. Nee, Cross is waarschijnlijk gedoemd voor eeuwig weg te rotten in de uitverkoopbakken van de MediaMarkt. Lekker laten liggen, ook voor 2 euro.


"Het is grappig om te zien hoe verlept Tom Sizemore er tegenwoordig uitziet."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.