Captain America (2011)

Steve Rogers is een iel ventje met astma en een veels te grote hoeveelheid lef in zijn smalle karkas. Het is 1942 en het liefst zou hij net als zijn grote vriend Bucky bij het leger gaan om het Nazi-tuig een lesje te leren in bezet Europa. Zijn beperkte omvang zorgt er alleen voor dat hij telkens afgewezen wordt, totdat hij door de gevluchte Duitse wetenschapper Erskine wordt ingelijfd in zijn geheime programma. Hij krijgt een paar injecties serum in zijn donder et voilá een Amerikaanse supersoldaat is gecreeërd.

Captain America is in de strips niet bepaald mijn favoriete karakter, het overdreven Amerikaanse patriottisme druipt er als rood wit blauwe kots van af en elke man die zich als een vlag verkleed is in mijn ogen rijp voor het gekkenhuis. Mijn verrassing was dus behoorlijk groot toen de film stiekem wel erg leuk bleek te zijn. The First Avenger, zoals de officiële ondertitel luidt is een vrolijke over-the-top avonturenfilm uit een minder vrolijke periode van de geschiedenis. Geen moeilijk dramatisch gedoe, gewoon een megalomane nazi die de wereld wil vernietigen en een dappere held die het tegen hem op moet nemen. Het scheelt dat de held gespeeld wordt door Chris Evans, als Johnny Storm was hij ook al eerder het enige lichtpuntje in de verder nogal slechte Fantastic Four films. Zijn transformatie van miezerig ventje tot opgepompte spierbundel is natuurlijk belachelijk, maar wel goed gedaan. En dan mag ik natuurlijk ook de überbaddy The Red Skull niet vergeten. Hugo Weaving, met een Werner Herzog-achtig accent kan zich heerlijk uitleven als de boosaardige snoodaard die door middel van een vaag artefact uit de Noorse godenwereld superwapens gemaakt heeft en die op de weerloze mensheid wil inzetten. De film past ook naadloos in het Marvel-canon, want er zijn in de vorm van het personage van Howard Stark (Tony Starks vader) verwijzingen naar de Iron Man-films en uiteraard duikt Samuel Jackson ook nog op als Nick Fury.

De gebeurtenissen in het script hangen van toevalligheden aan elkaar en de logica is soms ver te zoeken dus plotgaten genoeg, maar kom op zeg, dit is een comicverfilming waarin een man met een grote rode schedel de boef is, het is geen Schindler’s List of Saving Private Ryan. Mijn feestje kon het dus niet vergallen en heb me dan ook prima vermaakt. En dat Tommy Lee Jones en Toby Jones (geen familie gok ik zo, ze lijken in ieder geval niet op elkaar) leuke bijrolletjes verzorgen, is ook al mooi meegenomen.


"Hugo Weaving, met een Werner Herzog-achtig accent kan zich heerlijk uitleven als de boosaardige snoodaard."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.