Source Code (2011)

Het ene moment zit helikopterpiloot Colter Stevens nog midden in het strijdgewoel van Afghanistan, het volgende moment wordt hij wakker in een rijdende trein richting Chicago en valt van de ene verbazing in de andere. Wie is die leuke dame die hem zo goed lijkt te kennen en waarom ziet zijn gezicht er anders uit dan hij gewend is? Voor hij het weet explodeert de hele flikkerse boel ook nog eens. Weird shit is happening in regisseur Duncan Jones opvolger van het geniale Moon.

Het blijkt dat Stevens (Jake Gyllenhaal) onderdeel is van het Source Code programma, een vernuftige manier om in te loggen op de hersengolven van een overleden persoon op de ontplofte trein. Hij heeft elke keer acht minuten lang de tijd om uit te vogelen wie er verantwoordelijk is voor de terroristische aanslag. Da’s erg kort, en hij wordt keer op keer terug gestuurd om elk minuscuul stukje van de puzzel op te lossen. Maar klopt het allemaal wel wat luitenant Goodwin (Vera Farmiga) – zijn contact met de buitenwereld – hem voorhoudt en waarom doet Source Code opperhoofd Dr. Rutledge (Jeffrey Wright) zo geheimzinnig?

Een beetje Groundhog Day, een beetje The Matrix en een heleboel Gyllenhaal, dat zijn zo’n beetje de bestanddelen van Source Code, en het is best een lekkere cocktail. Jones heeft een fijne thriller in elkaar gezet die onvoorspelbaar genoeg is om boven de middelmaat uit te stijgen. Gyllenhaal zet een gedreven hoofdpersoon neer met wie het als kijker niet moeilijk is om mee te leven. En Michelle Monaghan als love-interest Christina is ook niet vervelend om naar te kijken. De film is wat meer mainstream-Hollywood dan Jones’ eerste, maar die had als bonus natuurlijk een Sam Rockwell in bloedvorm in petto. Dus wat minder dan Moon, maar beter dan de gemiddelde blockbuster.


"Regisseur Duncan Jones heeft een fijne thriller in elkaar gezet die onvoorspelbaar genoeg is om boven de middelmaat uit te stijgen."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.