The Disappearance of Alice Creed (2010)

Er komt nogal wat bij kijken, zo’n ontvoering. Je moet een goede locatie met een geluiddichte kamer hebben, een geprepareerd busje om het slachtoffer mee te vervoeren, en natuurlijk een goede vermomming en wapens. Maar het meest belangrijke is een goed plan. Danny en Vic hebben zo’n plan.

Ze ontvoeren Alice, een telg van de steenrijke Creed-familie en alles lijkt netjes volgens schema te verlopen. Het slachtoffer ligt vastgebonden op bed, de foto’s zijn verstuurd naar paps en het losgeld is geëist, wat kan er nu nog misgaan? Een heleboel natuurlijk, want zodra Alice even de kans krijgt, overmeestert ze Danny met een poep-emmer en de (d)rollen zijn omgedraaid.

The Disappearance of Alice Creed is een simpele maar effectieve crimethriller die het niet moet hebben van flashy special effects en dat soort ongein, maar van het spel van de drie hoofdrolspelers. Gemma Arterton (Quantum of Solace, Prince of Persia) is degelijk als het niet al te weerloze slachtoffer, en Martin Compston (Doomsday) is ook prima als de onbetrouwbare Danny, maar het vuurwerk komt van Eddie Marsan (Sherlock Holmes, Red Riding) als de creepy crimineel Vic. Met zijn priemende kraaloogjes en gedrongen lichaam straalt hij een en al ingehouden agressie uit die elk moment tot uitbarsting kan komen. Niet iemand om mee te fucken dus. Het scenario bevat geen grammetje vet te veel, maar heeft nog wel een paar verrassingen in petto. Het gebeurt niet heel vaak, maar DFW heeft zowaar een film uitgebracht die het aankijken meer dan waard is.


"Met zijn priemende kraaloogjes en gedrongen lichaam straalt hij een en al ingehouden agressie uit die elk moment tot uitbarsting kan komen. Niet iemand om mee te fucken dus."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.