Thor (2011)

Superhelden zijn van zichzelf al een soort goden, ze doen met hun superkrachten dingen waar gewone stervelingen alleen maar van kunnen dromen. In het geval van Thor is hij er ook echt een, hij is namelijk de zoon van de Noorse oppergod Odin en tevens de gedoodverfde troonopvolger. Wanneer hij bij een akkefietje met het kwaadaardige volk van de Frost Giants bijna een oorlog ontketend, wordt hij door zijn vader voor straf zonder krachten naar het afvoerputje van de verschillende rijken gestuurd: de aarde.

Odin is echter de lulligste niet en stuurt ook Thors krachtige strijdhamer Mjolnir naar de aarde. Pas wanneer Thor bewezen heeft dat hij weer godwaardig is zal hij die kunnen gebruiken. Op aarde neergesmeten komt hij op onzachte manier in aanraking met de wagen van wetenschapster Jane Foster (Natalie Portman) die onderzoek doet naar bijzondere natuurverschijnselen. Ze neemt de verwarde Thor onder haar hoede en uiteindelijk gaan ze op zoek naar zijn hamer. Intussen heeft zijn hufterige broer Loki door middel van list en bedrog de macht overgenomen in de hemelse thuishaven van Asgard. Oh oh, als dat maar goedkomt…

Toen bekend werd dat Shakespeare-verfilmer Kenneth Branagh door Marvel was uitverkoren om de Noorse godenzoon naar het witte doek te brengen gingen er heel wat wenkbrauwen van fanboys in een acne-tergende frons. Eigenlijk onterecht, want in weze is Thor gewoon een met special effects opgeleukt koningsdrama. De grote bad guy is geen megalomane boef die streeft naar de wereldheerschappij, nee, Loki is de onbegrepen jongere broer die door alles overklast wordt door de perfecte oudere broer en hunkert naar wat waardering van papa. Heel Shakespeariaans dus.

Het is alleen wel overduidelijk dat Branagh geen echte actie-specialist is, want sommige spectaculaire scènes verzuipen nogal eens in een te druk gemonteerde brei waarin amper te zien is wat er gebeurt. De post-converted 3D is dan ook geen vriend van de ogen. Daar staat dan weer tegenover dat hij wel een erg sterke cast bij elkaar gesprokkeld heeft. Anthony Hopkins is redelijk ingehouden als Odin en de bleekneuzerige Tom Hiddleston is ook prima als de listige Loki, maar de show wordt gestolen door relatieve nieuwkomer Chris Hemsworth. Hij zet Thor aanstekelijk neer als een arrogante, maar joviale macho die zich regelmatig onbezonnen maar dapper in de strijd gooit. Zijn fish-out-of-water-scènes die zich afspelen op aarde zijn dan ook vaak behoorlijk grappig. De toon van de hele film is sowieso aan de luchtige kant. Meer Iron Man dan The Dark Knight dus. Maar dan met een mythologisch sausje eroverheen. Thor een meesterwerk noemen zou wat overdreven zijn, maar het is zeker geen verkeerde aanloop naar de superheldenensemblefilm The Avengers.


"De show wordt gestolen door relatieve nieuwkomer Chris Hemsworth. Hij zet Thor aanstekelijk neer als een arrogante, maar joviale macho die zich regelmatig onbezonnen maar dapper in de strijd gooit."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.