Vengeance (2009)

Regisseur Johnnie To is al decennia bezig, maar de laatste jaren heeft hij een behoorlijke rij toppers als de Election trilogie en Exiled afgeleverd. Aan dit imposante oeuvre mag hij nu het bepaald niet misselijke Vengeance (originele titel: Fuk Sau) toevoegen. Het verhaal is  simpel: Een Franse chef neemt wraak op de mannen die zijn schoonzoon doodschoten en zijn dochter tot een bestaan als veredeld kasplantje veroordeelden.

Deze keukenprins, Costello genaamd, wordt vertolkt door de Franse Rob de Nijs: de rocker op leeftijd Johnny Hallyday. Een geniale vondst van To want deze man heeft een fantastisch verweerd en verkreukeld gelaat wat meer dan fotogeniek is. Achter zijn priemende oogjes gaat een hoop mysterie schuil. Maar goed, terug naar de film: Costello gaat behoorlijk rigoreus te werk en recruteert een stel huurmoordenaars om op zoek te gaan naar de aanvallers van zijn dochter. Hij belooft ze een flink bedrag en biedt ze tevens zijn restaurant in Parijs aan. Ondanks de aanvankelijke terughoudendheid van de hitmen groeit er een wederzijds respect en zelfs vriendschap tussen hen en Costello. Wanneer blijkt dat de opdrachtgever van de moorden dezelfde is als hun eigen baas, kiezen ze partij voor de Fransman, hiermee uiteraard een enorme bendeoorlog ontketenend.Om meer van het plot te vertellen zou zonde zijn, want Vengeance slaat onverwachte wegen in die de film ver boven de massa doen uitstijgen.

Dat To een meester is in gewelddadige kogelballetten heeft hij al eerder bewezen en ook Vengeance is geen uitzondering met prachtig in beeld gebrachte bloedbaden. De sterke cast is naast Hallyday weer gevuld met bekende gezichten uit To’s eerdere films zoals Anthony Wong Sau-Sang (ook bekend van Infernal Affairs) en Suet Lam als de door voedsel geobsedeerde Fat Lok. Koken en voedsel zijn sowieso vaak terugkerende thema’s in zijn films. Wat is er immers mooier dan koken voor je vrienden en voedsel weigeren van je vijanden? Zo hoort het. Wat de film zo goed maakt zijn ook de kleine dingetjes, wanneer opperboef Fung hoort dat zijn ondergeschikten zich tegen hem hebben gekeerd raakt hij niet door het dolle heen, maar probeert hij ze eerst op andere gedachten te brengen. Wel zo professioneel. Dat hij verder een doorgedraaide schuimbekkende malloot is, doet er dan even niet toe. Ik hou daar wel van. Vengeance is dus kortom een mooie toevoeging aan het uit zijn voegen barstende genre van de Aziatische gangsterfilm.


"Koken en voedsel zijn sowieso vaak terugkerende thema's in To's films. Wat is er immers mooier dan koken voor je vrienden en voedsel weigeren van je vijanden? Zo hoort het."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.