The Adjustment Bureau (2011)

De verhalen van science-fiction schrijver Philip K. Dick zijn al vele malen en in allerlei vormen door Hollywood uitgemolken. Met geniale films als Blade Runner en Total Recall aan de ene kant en de wat minder gelukte producties Paycheck en Next aan de andere kant. The Adjustment Bureau is slechts lichtjes gebaseerd op Dicks korte verhaal ‘Adjustment Team’ en voornamelijk ontsproten aan de fantasie van regisseur George Nolfi, dus de hamvraag is: in welke categorie valt deze bewerking?

Matt Damon speelt David Norris een aanstormend politieke wonderboy die bijna senator zou zijn geworden als hij niet door een lullige foto in discrediet zou zijn gebracht. Terwijl hij zich op het toilet voorbereid op zijn nederlaagsspeech ontmoet hij Elise (Emily Blunt) en op de een of andere manier is het meteen romantisch vuurwerk. Ze hebben het idee dat ze voor elkaar voorbestemd zijn en na een gepassioneerde kus wijkt David van zijn geplande pad af en geeft totaal geïnspireerd de speech van zijn leven. Iets wat zijn politieke carrière een enorme boost geeft.

We zitten hier naar een Philip K. Dick-film te kijken dus er moet wel ergens een vreemd addertje onder het gras zitten. En ja hoor, het blijkt dat een team van mannen in mooie sjieke hoeden de loop der dingen dusdanig manipuleert dat ‘Het Grote Plan’ van degene die ze ‘The Chairman’ noemen gevolgd kan worden. Maar een van deze heren blundert en precies datgene wat niet mag gebeuren gebeurt toch: David ontmoet Elise opnieuw en als van die magneetballetjes uit de jaren tachtig blijven ze, hoe ze ook tegengewerkt worden door het aanpassings-bureau, tot elkaar aangetrokken.

Ondanks het science-fiction thema is The Adjustment Bureau eigenlijk gewoon een mooie romantische film waarbij thema’s als lotsbestemming en vechten voor de liefde van je leven gebruikt worden om het verhaal van David en Elise te vertellen. De film heeft ook wel een religieus tintje aangezien The Chairman en de mannen met de hoeden gezien kunnen worden als een almachtige God en zijn engelen die de touwtjes stevig in handen hebben. Iets wat letterlijk door een van de strakgepakte agenten wordt gezegd. Een van de redenen dat de film op beide niveaus werkt is de gelukkige casting van Matt Damon en Emily Blunt die samen een mooi filmkoppel vormen bij wie het niet lastig is voor te stellen dat ze geen seconde zonder elkaar kunnen en willen. Toch is de film wat gewoontjes en had wel wat meer ‘edge’ kunnen gebruiken, maar ik heb zo het idee dat debuterend regisseur Nolfi dat helemaal niet als intentie had.


"Matt Damon en Emily Blunt vormen samen een mooi filmkoppel bij wie het niet lastig is voor te stellen dat ze geen seconde zonder elkaar kunnen en willen."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.