Paul (2011)

Paul is een alien. Hij crashte in 1947 met zijn ruimteschip in Roswell en leeft sindsdien als gast/gevangene van de Amerikaanse overheid. Op zich best een relaxed leventje, hij rookt zich een ongeluk en houdt wel van een feestje, niks aan het handje dus. Wanneer hij erachter komt dat de overheid heeft besloten dat hij dood een stuk waardevoller is dan levend, ontsnapt hij.

Tegelijkertijd zijn de twee Engelse comicliefhebbers Graeme (Simon Pegg) en Clive (Nick Frost) na het bezoeken van nerd-walhalla Comicon bezig met een roadtrip langs verschillende alien-bezienswaardigheden en treffen tot hun eigen grote verbazing het grofgebekte buitenaardse wezen langs de weg aan. De nietsontziende overheidsagent Zoil en zijn twee niet al te snuggere onderknuppels zitten hen echter al snel op de hielen.

Op papier kloppen de ingredienten van Paul wel: de regisseur van Superbad (Greg Mottola), de sterren van Shaun of the Dead en Hot Fuzz (Pegg en Frost) en een alien met de stem van Seth Rogen. De kijker krijgt dan ook precies wat deze indrukwekkende combi belooft, maar toch mist er iets. De film zit wel vol met goeie grappen, maar net zoveel missers helaas. De bijrol van Kristen Wiig als de ex-relifreak die het vloeken ontdekt heeft en tevens als geforceerde love-interest fungeert is voornamelijk irritant en de twee domme FBI-agenten hebben een iets te hoog Bassie en Adriaan-gehalte. Gelukkig zijn de Engelse hoofdrolspelers weer fantastisch samen en Seth Rogen is gewoon zichzelf, maar dan als alien en dat pakt wel goed en grappig uit. Dus het is zeker geen miskleun, maar Frost en Pegg zijn toch het leukst onder regie van Edgar Wright.


"De film zit vol met goeie grappen, maar net zoveel missers helaas."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.