Born to Raise Hell (2010)

Written by Steven Seagal flitst er trots door het beeld. Hij kan ook werkelijk alles hè? Botten breken, acteren, zingen en gitaren in zijn countryband, hobby-politieagent zijn, en nu schrijft hij ook zijn eigen scenario’s. Om Carice maar even te citeren: Houdt het dan nooit op?

Nee, als het aan de meester zelf ligt gaat hij door met het maken van beroerde oostblokknallers tot hij in zijn kist ligt. En zelfs dán zou het me niets verbazen als hij nog vanuit gene zijde een straight-to-dvd productie weet te maken. Hij doet toch al jaren zijn gevechten/stunts niet zelf meer, dus technisch gezien zou hij helemaal vervangen kunnen worden. Maar goed, we hebben het nu dus over Born to Raise Hell. Hij speelt hier de keiharde internationale politieagent Samuel Axel (spreek dat maar eens tien keer snel achter elkaar uit) die in Budapest jacht maakt op een moordende en verkrachtende crimineel. Er zijn ook nog wat concurrerende Russische drugsdealers (of wapenhandelaars daar wil ik vanaf wezen) dus die mogen zich met het nodige wapengekletter ook met de hele toestand bemoeien. Er is weinig nieuws onder de zon in dit Seagal-vehikel. Vechten, schieten, nog meer vechten en schieten, Steven laat zich berijden door een veels te jonge oostblok-beauty, dan weer vechten en schieten en uiteindelijk komt het allemaal weer goed. Met de doorspoelknop onder handbereik heb ik tot het einde van de film weten te halen, maar met moeite. Een duidelijk mindere toevoeging aan het Seagal-canon dus. In vergelijking met de rest bevindt Born To Raise Hell zich ergens onderaan de middelmoot.


"Vechten, schieten, nog meer vechten en schieten, Steven laat zich berijden door een veels te jonge oostblok-beauty, dan weer vechten en schieten en uiteindelijk komt het allemaal weer goed."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.