Rare Exports (2010)

Het zonnetje schijnt, de vogeltjes fluiten, vrolijke gezinnetjes picknicken in de berm van de A10. Prima tijd voor een kerstfilm dus. Maar dan geen zoetgevooisde Disney-blijheid. Nee, in Finland pakken ze het heel anders aan.

Pietari is een jongetje van een jaar of acht dat bij zijn vader op een rendierfarm in het koude Lapland woont. Zijn moeder is overleden en zijn vader Rauno is logischerwijs niet de meest vrolijke man op aarde dus echt gezellig is het niet. En dat terwijl de kerst nog wel voor de deur staat. Tegelijkertijd is een stel Amerikaanse wetenschappers bezig de vlakbijgelegen Korvatunturi berg uit te graven op zoek naar de oorspronkelijke begraafplaats van de kerstman, en dan niet de door Coca Cola verzonnen gezellige dikkerd, nee, de oorspronkelijke kerstman is een naar monster dat stoute kindertjes in een ketel kookt en ze met skelet en al opvreet. Wanneer een vreemd heerschap in een van Rauno’s vallen is terechtgekomen en bijna alle rendieren afgeslacht zijn, raakt de spreekwoordelijke poep de ventilator.

Rare Exports is een wat bizarre fantasy film met hier en daar wat horror-trekjes. Een beetje Tim Burton-esque, maar dan met minder Johnny Depp. Er zitten leuke vondsten in de film die de kijker op het verkeerde been zetten, en de norse rendierboeren zijn grappige personages, maar echt heel bijzonder is de film nu ook weer niet. De jonge Pietari is wel een leuke protagonist die de hele film door met een kolossaal geweer rondloopt. Blijkbaar heel normaal in Finland, want niemand kijkt er vreemd van op. Hij neemt zodra de nood aan de man is meteen het voortouw en verzint een plan om zich van de kerstdreiging te ontdoen. Het einde van de film is op zich wel passend bizar, maar helaas ook een grote anticlimax.


"Wanneer een vreemd heerschap in een van Rauno's vallen is terechtgekomen en bijna alle rendieren afgeslacht zijn, raakt de spreekwoordelijke poep de ventilator."

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.