The Eagle (2011)

Het haast mythologische verhaal van het in Brittannië verdwenen Romeinse negende legioen inspireerde al heel wat filmmakers. Onlangs werd het verhaal nog met het niet onaardige Centurion geherinterpreteerd. In The Eagle zien we hoe de zoon van de verdwenen aanvoerder van het negende achter het lot van zijn vader probeert te komen en tevens op zoek gaat naar hét symbool van Rome, de gouden adelaar.

Voordat onze held Marcus Aquila zich op deze queeste mag storten zien we eerst hoe hij zijn garnizoen redt van een haast zekere dood wanneer ze worden aangevallen door een groep verwilderde inboorlingen. Hij raakt echter flink gewond en wordt naar het landgoed van zijn oom verscheept om te revalideren. Wanneer hij tijdens een gladiatorgevecht zijn oog laat vallen op de dappere slaaf Esca, die nog liever sterft dan te vechten voor het vertier van de gehate Romeinen, besluit hij hem te redden. Samen met Esca, die immers de taal van de barbaren spreekt, gaat hij op zoek naar de adelaar die zich volgens geruchten achter de muur van Hadrianus bevindt in het levensgevaarlijke noordelijke niemandsland.

Ik ben wel een beetje een sucker voor films of series over de Romeinse tijd. Gladiator, Rome, I Claudius en zelfs het eerder genoemde Centurion, ik vind het allemaal prachtig. Als er mannen in rokjes met zwaarden in beeld zijn ben ik al snel gëentertaind. Dus dat zou met The Eagle ook wel snor moeten zitten. Maar toch mist er wat. Grootste struikelblok is hoofdrolspeler Channing Tatum als Marcus Aquila. Er zijn heus wel slechtere acteurs te verzinnen, maar naast Jamie Bell die Esca speelt valt hij een beetje weg. Bell kan met één blik meer emoties op de kijker afvuren dan Tatum met zijn hele lichaam. En ook de bad guys in de vorm van de grijsblauw bemodderde Zeehondenstam (onder leiding van een haast onherkenbare Tahir Rahim van Un Prophète) zijn wel erg eendimensionaal. Regisseur Kevin MacDonald (The Last King of Scotland) heeft er daarnaast voor gekozen om de actie zo versnipperd mogelijk in beeld te brengen. Het was vast zijn bedoeling om de desoriëntatie van de vechters over te brengen, maar overdrijft nogal, want het was soms haast onmogelijk te zien wat er gebeurde. Ondanks deze minpunten valt er toch nog wel plezier te beleven aan The Eagle. Maar zoals gezegd ben ik wel enigszins bevooroordeeld, dus echt aanraden kan ik hem alleen aan liefhebbers van het genre die een rechttoe rechtaan Romeins heldenepos wel kunnen waarderen.


"Als er mannen in rokjes met zwaarden in beeld zijn ben ik al snel gëentertaind."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.