Due Date (2010)

Lastig. Het valt ook niet mee om na het mega-succes van The Hangover op de proppen te komen met iets wat kan wedijveren met deze in mijn ogen behoorlijk geniale komedie. Op de schouders van regisseur Todd Philips rust een zware last, maar gelukkig heeft hij wel wat hulp. Ijzermans Robert Downey Jr. en Hangover-held Zach Galifianakis zijn zijn hoofdrolspelers.

Robert Downey Jr. speelt de gestresste architect Peter Highman die op tijd in Los Angeles moet zien te komen omdat zijn hoogzwangere vrouw dan onder het mes gaat voor een keizersnede. Al buiten het vliegveld komt zijn taxi hardhandig in aanraking met die van de aspirant-acteur Ethan Tremblay, door Galifianakis neergezet als een licht autistische streber met meer issues dan krullen in zijn permanentje. Wanneer ze beiden door toedoen van Ethan (het gebruiken van de woorden ‘bom’ en ‘terrorist’ is na 9-11 wat minder handig) op een No-Fly list komen zit Peter diep in de problemen want ook zijn portemonnee met creditcards en rijbewijs zit in zijn bagage. Net als hij in zijn wanhoop op het punt staat om een huurauto te jatten, is Ethan gelukkig zo lief om hem een lift aan te bieden naar Los Angeles. Goed, het is wel een paar daagjes rijden met een wildvreemde zonderling die een vreemd hondje en de as van zijn dode vader in een koffieblik bij zich draagt, maar hoe erg kan het zijn?

Heel erg dus. Door de labiele Ethan belanden ze van de ene hachelijke situatie in de andere, met een auto-ongeluk en een ongewild uitstapje over de Mexicaanse grens als tragische dieptepunten. Maar ook Peter is niet echt een gezelligerd. Zijn methodes om met onhandelbare kinderen en Franse bulldogjes om te gaan, zijn zacht gezegd niet heel politiek correct.

Waar The Hangover in essentie een balorige feelgood-movie is, is Due Date echt een hardcore feelbad-film. De spanning tussen Peter en Ethan is te snijden en het is ook voor de kijker niet altijd even leuk om in het  gezelschap van de twee heren te verkeren. Het verhaal volgt netjes de uitgestippelde paden van de road-movie dus echte verrassingen zitten er qua plot ook niet in. Of het moeten de leuke gastrolletjes van Julliette Lewis en Danny McBride zijn die de boel wat opfleuren. Gelukkig zijn er wel zat goede grappen, en zelfs met Downey Jr. op de automatische piloot en Galifianakis, die eigenlijk bijna hetzelfde karakter speelt als in The Hangover, kan de film toch genoeg overtuigen om een voldoende te scoren.


"Door de labiele Ethan belanden ze van de ene hachelijke situatie in de andere, met een auto-ongeluk en een ongewild uitstapje over de Mexicaanse grens als tragische dieptepunten."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.