Splice (2009)

Wat gebeurt er als je wat dierlijk DNA door elkaar husselt, er wat enzymen bij doet en het geheel afmaakt met een toefje menselijk DNA? Splice geeft daarop het antwoord: het wordt natuurlijk een zooitje. Logisch.  Kijk maar eens naar wat de mens nog mee bij elkaar gefokt heeft. De poedel? Of de chihuahua?

Het wetenschappelijk rockster koppel Clive Nicoli (Adrien Brody) en Elsa Kast (Sarah Polley) hebben al redelijk wat succes geboekt met het creeëren van hun eigen diersoorten Fred en Ginger, een soort vormeloze blobs met rare tentakels die vooral geschikt zijn om bepaalde stoffen te produceren die weer handig van pas komen voor de pharmaceutische industrie. Dit is de streberige Elsa echter allemaal te simpel en ze haalt Clive over om het experiment naar een niveau hoger te tillen, namelijk met menselijk DNA. Het lijkt aanvankelijk op een fiasco uit te draaien, maar uiteindelijk wordt er toch een levensvatbaar wezen ‘geboren’. Het knaagdierachtige wezen zonder voorpoten ontwikkelt zich razendsnel tot een creepy meisje met een gespleten voorhoofd en vogelpoten en wordt liefkozend Dren (omgekeerd voor Nerd) gedoopt door het voor God spelende echtpaar.

Regisseur en scenarioschrijver Vincenzo Natali heeft een interessante hightech draai gegeven aan het aloude Frankenstein concept die alleen niet altijd even lekker uit de verf komt. Dat ligt niet aan de uitstekende cast van Brody, Polley en de Franse Delphine Chanéac die de volwassen Dren prachtig neerzet. De film neemt soms wat te makkelijke paden en wordt zelfs een beetje voorspelbaar. Wanneer er halverwege de film iets met Fred en Ginger gebeurt, weet je als kijker al láng dat we dit terug gaan zien. De derde akte van Splice lijdt ook onder de keuze om het in standaard horror te laten verzanden, dat had best wat verfijnder gemogen.

Het lijkt misschien of door deze minpunten de film niet echt geslaagd is, maar dat valt achteraf eigenlijk wel mee. Dren is een schitterend vormgegeven creatuur geworden en ondanks de voorspelbaarheid is het verhaal bij vlagen behoorlijk spannend. En dat de film af en toe in voor de kijker wat ongemakkelijk vaarwater terechtkomt dat nemen we maar voor lief.


"Regisseur en scenarioschrijver Vincenzo Natali heeft een interessante hightech draai gegeven aan het aloude Frankenstein concept die alleen niet altijd even lekker uit de verf komt."

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.